Faits divers 51: zorgeloos, politiek onnozel, rokers, kikkervisjes, stier, neuslikken en de Fyra

‘Minder regels in de zorg. Tientallen zorginstellingen hebben een proef gedaan en onnodige regels geschrapt. Wat blijkt? Het werkt.’

Dat is nou jammer. Ze zijn met veel aandacht en met de beste bedoelingen ingevoerd. Onnodige regels worden, als we niet uitkijken, nog schaars. Het is natuurlijk fijn dat de zorgvrager en verzorgende het als prettig ervaren, maar straks staan de manager en de inspectie er voor Piet Snot bij. Denk ook eens aan die beroepsgroepen. Voor we er erg in hebben verdwijnt er cultureel erfgoed: bureaucratie.

🛎

2017, GroenLinks stapt uit het formatieoverleg

Mijn telefoon gaat. Het scherm meldt Jesse Klaver. Opmerkelijk, hij belt me zelden. ‘Zeg het!’, zeg ik. Hij houdt van direct. ‘Waar ging het mis?’ Ik zucht. ‘Tja. Je bent relatief jong en een van de laatste idealisten. Jij denkt nog dat je wat je aan je kiezers belooft ook nog moet nastreven na de verkiezingen. Dat doet dus niemand meer. Er is zelfs een woord voor: electorale dementie. Een politicus heeft een zeer selectief geheugen. Hij weet precies wat een ander vergeet, nalaat, verdraait. Maar van zichzelf weet hij dat absoluut niet. Noem het een gebrek, maar het is handig in de politiek.’ Ik hoor hem naar adem happen. ‘Je gelooft me niet? Heeft die Pechtold ooit een deuk in een pakje boter geslagen? Referendum? Gekozen burgemeester? Europa? Humaan vluchtelingenbeleid? Is allemaal compleet gewist. Als dat niet zo was zou de man zijn leven direct voltooien.’ ‘Ik zie het nu ook. Was het stom van me?’ ‘Welnee! Je bent de held van de dag. De anderen zijn de schlemielen, lees de comments.’ ‘Dank! Ik spring maar weer eens op de bakfiets.’ ‘Hou je haaks!’

🛎

Om de overlast van rook en rokers verder in te dammen wordt het uitbaters van horecagelegenheden verplicht om speciale rokerskassen te plaatsen op terrassen. Alleen in deze (luchtdichte) kassen mag nog gerookt worden. In deze kassen wordt een lichte onderdruk gecreëerd, om het ontsnappen van de schadelijke tabaksrook tegen te gaan. Op de afzuiginstallatie moet tevens een zuiveringsfilter worden aangebracht waarmee 95% van de schadelijke componenten wordt afgevangen. Gebruikers van de rookkassen zijn niet onverdeeld gelukkig. “Je zit toch eigenlijk weer binnen. Er is wel een briesje, maar dat is de tocht van de afzuiginstallatie. En op een warme dag moet de airco aan, anders is het in zo’n kas niet te harden. Ik overweeg om nu toch maar te stoppen. Jammer, ik steek er graag eentje op.’, aldus een roker die liever anoniem wil blijven.

🛎

Waar denk je aan?, vraagt FB. Ach, ik kan het er nu wel over hebben. Twee weken geleden liet ik de laatste drie kikkervisjes vrij in de vijver bij Pavia. Het waren de laatste van een reeks. Minstens een maand eerder was er op school kikkerdril afgeleverd. Didactisch verantwoord, maar weinig respectvol voor het ontluikende leven. Met zorg en toewijding werd het talrijke jonge grut van alles voorzien. Maar met het opgroeien moest steeds een deel aan het ruime sop worden toevertrouwd, anders raakte het bakje overbevolkt. Graag hadden we deze laatste drie zien opgroeien tot kikkertjes. Twee lukte het dat stadium te bereiken, maar ze lieten direct daarop het leven. Dat mocht niet opnieuw gebeuren. Het was een plechtig moment, dit afscheid. Voor ze uit de bak glipten, spraken ze me nog toe. ‘We houden niet van visvoer, maar toch leuk geprobeerd. Je hebt je redelijk verantwoordelijk gedragen, steeds nieuw slootwater gehaald, met kroos, gedierte en ander gesnor. Dank daarvoor. Maar als het even kan: bespaar ons dit alles. Liever nog worden we verorberd door de grote grommeloeris, dan rond te hangen in zo’n bakje. We weten het: het was niet jouw idee. Maar geef het even door.’ Daarna zwommen ze weg. Zien wij elkander ooit weer?

🛎

Zojuist deed ik een test ‘zelfbeheersing’ op mijn computer. Omdat ik anderhalve seconde moest wachten op het laden van een nieuw scherm, ligt het ding nu volkomen vernield in een hoek van de kamer. De ravage in huis is niet te overzien. Wat een stomme test overigens.

🛎

Nog even over de dood van de stierenvechter Ivan Fandiño:

‘Zoals de traditie voorschrijft, wordt de stier die de dood van de Spaanse stierenvechter Ivan Fandino in Aire-sur-l’Adour deze zaterdag 17 juni veroorzaakte, in het openbaar opgehangen in de stad Irun in het noorden van Spanje. Enkele honderden mensen woonden het ophangen van het dier bij, waarna de lijdensweg enkele uren duurde.’

Vreemd genoeg wordt stierenvechters dit lot bespaard, als zij een stier hebben gedood.

🛎

We eten in het altijd drukke restaurant Saigon in Utrecht. Ik heb zicht op een jong stel. Zij heeft een mooi rond gezicht en blonde krulletjes, hij bebaarde wangen. Niks speciaals. Totdat hij opstaat, over de tafel buigt en haar wil zoenen. Denk ik. Dat doet hij niet. Hij likt uitvoerig aan haar neus. Ze vindt het best. En ik? Ik vind het grappig. Het is voor het eerst dat ik een man de neus van een vrouw zie aflikken, in het openbaar.

Ik vertel het mijn vrouw. Haar commentaar: ‘Als je het maar laat!’

🛎

2013:

‘De Fyra is veilig.’ Aldus Maurizio Manfellotto van de Italiaanse fabrikant AnsaldoBreda. Dat is een pak van mijn hart. Het ligt aan de sneeuw en de blaadjes op de rails. Daar moet de NS aan werken. Of Prorail. Dat we dat nou toch van een Italiaan moeten horen. Enfin, nu we het weten, kunnen we er echt wat aan doen. Het spoor overkappen? Tunnels boren? Iemand?

2019:

Tot mijn verbazing blijkt de Fyra in Italië te rijden. Geen centje pijn! Wel wat aanpassingen. Totaal overbodig natuurlijk…

🛎

‘De Tour-organisatie heeft in de jaren ’90 een periode van 9 jaar volgehouden dat elk plasje schoon was.’ Aldus Mart Smeets. Die man heeft een groot geloof. Dat tref je maar zelden aan in deze boze wereld. Wij moeten Mart niet veroordelen, wij moeten hem koesteren. Zalig zijn immers de onnozelen.

Advertenties

About this entry