Faits divers 11

DSC_6097

2016

We eten in het altijd drukke restaurant Saigon in Utrecht. Ik heb zicht op een jong stel. Zij heeft een mooi rond gezicht en blonde krulletjes, hij bebaarde wangen. Niks speciaals. Totdat hij opstaat, over de tafel buigt en haar wil zoenen. Denk ik. Dat doet hij niet. Hij likt uitvoerig aan haar neus. Ze vindt het best. En ik? Ik vind het grappig. Het is voor het eerst dat ik een man de neus van een vrouw zie aflikken, in het openbaar.

2013

Tour de France

‘De Tour-organisatie heeft in de jaren ’90 een periode van 9 jaar volgehouden dat elk plasje schoon was.’ Aldus Mart Smeets. Die man heeft een groot geloof. Dat tref je maar zelden aan in deze boze wereld. Wij moeten Mart niet veroordelen, wij moeten hem koesteren. Zalig zijn immers de onnozelen.

Dan niet

Zal ik jullie het verhaal vertellen van het Blonde Typetje & de Blije Lettertjes? Nee? Nou, dan niet.

2017

Ik ben per trein onderweg naar Lille. Vanuit Zeist is dat een aardige reis, zeker als je niet met de Thalys reist. Driebergen-Zeist, Rotterdam, Antwerpen, Lille-Flandres. De treinen heten intercity’s te zijn, maar er zijn heel wat stations ‘city-waardig’. Ten zuiden van Brussel stapt een zwarte jonge vrouw in, van onmiskenbaar Afrikaanse komaf. Enige tijd voor we Moeskroen aandoen vertrekt ze naar het toilet. Ze komt terug. Ze heeft haar jeans verwisseld voor een hotpants. De strepen van de strakke jeans zitten nog op haar benen. Ze begint zich uitgebreid op te maken. Telkens checkt ze haar uiterlijk. In haar haar heeft ze heel veel fijne vlechten, hairextentions, roomwit van kleur. Als ze helemaal tevreden is ruimt ze haar make-upspullen op. De trein rijdt het station van Moeskroen/Mouscron binnen. ‘Ga je uit?’, vraag ik. Ze glimlacht pijnlijk. ‘Non. Travailler.’ Ze stapt uit.

Advertenties

About this entry