Rutte en Alzheimer

IMG_0706

Het lijkt besmettelijk, maar dat is het niet. Halbe Zijlstra dacht dat er iets gebeurd was wat in werkelijkheid niet had plaatsgevonden. Bij Mark Rutte ging het andersom. Ze waren er weldeglijk, de memo’s, Schouten en Koolmees hadden ze ook echt gezien. Dat was vreemd. Toen sprak Rutte de gedenkwaardige woorden ‘dat hij er geen herinnering aan had.’ Zoiets is pijnlijk. Anderen weten het nog, maar jij niet meer. Geen wonder dat alles in hem zich verzette. Hij wil niet geconfronteerd worden met iets waarvan hij dacht dat het er niet was. Dus sprak hij ferm dat er geen memo’s getoond zouden worden. Nu is het kabinet geen ziekenhuis of herstellingsoord, dus na forse druk ging Mark overstag. Dijkhorst narrig, want die ziet deze zilvervloot aan de neus van de allerrijksten voorbij gaan. Het valt in Rutte te prijzen dat hij de pijnlijke confrontatie aangaat.

We moeten het nog even hebben over de rol van Alexander Pechtold. Deze man zwabbert. Ook dat is zorgelijk. De aftakeling die bij de heren Rutte en Pechtold te zien is maakt de coalitie breekbaar. Kan je met zulke instabiele factoren nog wel een beetje regeren? Het lijkt me lastig. Als je geheugen je op een cruciaal moment in de steek laat, als je steeds pendelt tussen ja en nee, weet je het zelf dan nog wel? Voor je het weet laat je AOW-gerechtigde leeftijd oplopen tot 99 en mogen zuigelingen van 16 dagen stemmen. Ik noem maar wat. Straks gaat het vrachtverkeer links rijden en het overige verkeer rechts, om maar een zijstraat te noemen.

Als we beide heren nou eens een visvergunning geven en voortaan een hengeltje laten uitwerpen in de hofvijver? En andere, kapabele, mensen gaan dan verder met regeren? Mensen die wel een goed geheugen hebben, die wel weten hoe je vast moet houden aan een principe. Goed? Schrijven we ook maar even een prijsvraag uit om jaarlijks 1,4 miljard aan een goed doel te besteden.

Advertenties

About this entry