Facebook, een boeiend fenomeen

 

54718374-0884-413A-8026-D390F39B6E15Ik kom er bijna dagelijks. En ik post er ook met grote regelmaat van alles. Omdat ik mateloos nieuwsgierig ben lees ik -als ik tijd heb- ook hoe het met mijn vrienden op Facebook gaat. Hoe ze het doen weet ik niet, maar de vriendschappen hebben verschillende ‘intensiteiten’. Natuurlijk heb ik sommige van een sterretje voorzien. Maar er zijn er ook die heel vaak in beeld komen op eigen kracht. Anderen weer niet, die moet ik soms bewust opzoeken. Ik ben in de loop van de jaren ook vrienden kwijtgeraakt. Sommigen hebben mij ontvriend, maar ik nam ook wel het initiatief.

Laatst bezocht ik een ‘profiel’ van een vriendin. Ik wist dat ze een vriend had. Maar toen ik haar foto’s bekeek, waar hij ook vrij vaak op stond, zag ik dat hij compleet uit haar bestaan was gewist. Er was geen spoor meer van hem te bekennen. Zoiets vind ik boeiend. Wat zou er gebeurd zijn? Een enkele keer zegt iemand het: ‘we hebben besloten om niet samen verder te gaan.’ In dat geval blijven een aantal foto’s van hen nog een tijdje staan. Uiteindelijk verdwijnt de oude liefde, dat mag duidelijk zijn.

Facebook geeft je een bepaalde vorm waarin je gebeurtenissen, meningen, foto’s, filmpjes, relaties en dergelijke publiceert. Zonder dat je je dat bewust bent word je een beetje gestuurd. Facebook nodigt je uit om wat mee te delen. ‘Het lijkt erop dat je in … bent.’ Je zou vervolgens in kunnen checken. En laten weten met wie je daar bent en hoe je je voelt en wat je er doet. Facebook vertelt je vrienden in de loop van de tijd over je. Je gewoonten, je liefhebberijen, je interesses, je favoriete merken, je muzieksmaak, je allergieën.

De data die Facebook over je verzamelt -die je hen op een presenteerblaadje aanreikt- zijn voor commerciële partijen puur goud. Daar verdient Facebook aan. Ik zie er nooit een cent van. Er staat wel een platform tegenover. Zoek ik op ‘horloges’, dan kan ik er zeker van zijn dat ik in het vervolg voortdurend berichten over horloges zie. Wil ik een hotel boeken in Bonn? Idem dito. Zoek ik een nieuwe lens voor mijn camera? Facebook weet het en daarna weten fabrikanten, webshops en winkels het ook. Wat Facebook blijkbaar niet weet is dat ik zo nu en dan tot aankoop overga. Ook al heb ik een nieuwe fluitketel of een fruitboompje, Facebook, en in zijn kielzog allerlei aanbieders, weten van geen ophouden.

‘Chamath Palihapitiya, ex-topman bij Facebook, heeft spijt van zijn bijdrage aan het succes van het bedrijf. Facebook draagt volgens hem bij aan de verspreiding van misinformatie en onwaarheden.’

U en ik wisten natuurlijk allang dat we werden gemanipuleerd. Is dat erg? Het scheelt al dat je het weet. Toch denk ik dat het dieper ingrijpt in onze meningsvorming dan we vermoeden. Daarom begin ik afstand te nemen van Facebook. Ik houd mijn account aan, maar zal zo min mogelijk posten. Ik zal ook sporadisch meer kijken wat er gepost wordt. Nu nog bedenken wat ik ga doen met de zeeën van tijd die ik overhoud…

Advertenties

About this entry