Zakmes kwijt

IMG_0599.JPG

Twee jongens op vakantie, richting de Côte d’Azur. We reisden via Zwitserland, overnachtten in Jonquières, vlakbij Orange. Een gloednieuwe camping, de boompjes stelden nog niet veel voor, maar prima voor een nacht. We hielden van simpel campingvoer: rijst met ragout. Aan rijst kon niks misgaan, je zet het op met voldoende water en wat zout, giet het af achter je tent en klaar. Met ragout uit een blikje kan nog minder misgaan, blikje openen, inhoud warmen en goed te combineren met de rijst. Het is warm en vult de maag. Voor de vitamientjes aten we er een paar tomaten bij. Eenmaal aan de Côte d’Azur maakten we er meer werk van, want een paar leuke meiden wilden wel eens mee eten. Uitje fruiten, paprika smoren, vers geplukte tijm erbij. Het leek al wat.
In Jonquières zaten we wat uit te buiken na een wel heel overvloedig maal -we hadden yoghurt toe- toen een jongeman met verwilderde blik de camping op kwam lopen. De receptie was al dicht en hij leek wat ontredderd. We spraken hem aan en hij bleek inderdaad een Nederlander. Of hij honger had? Als een paard! Of hij zich over onze restjes wilde ontfermen? Graag! We mengden de rijst met de ragout, warmden het op en hij at rechtstreeks uit de pan. Ook een paar glazen wijn gingen er graag in. Toen kwam zijn verhaal. Zijn verkering was pas uit en nu probeerde hij zijn liefde te vergeten door door Frankrijk te zwerven. Hij was stevig verdwaald, in de maquis zijn zakmes kwijtgeraakt -dat is heel erg, zonder zakmes ben je bijna reddeloos verloren, zo begrepen we- en uiteindelijk hier een camping opgehobbeld. We hadden hem gered. Hij mocht onder onze luifel blijven slapen.
De volgende morgen was hij weg voor we wakker waren. Maar na een poos kwam hij aangelopen met krakend vers stokbrood, rijpe aardbeien en sappige perziken. Hij was ons diep dankbaar. Niet zozeer voor de hap als wel voor de gastvrijheid en het luisterend oor. Na het ontbijt, wij zorgden voor boter, koffie en jam, gingen we welgemoed uiteen. Hij naar Avignon, wij naar Fréjus.

Advertenties

About this entry