Japanners in Zwitserland

 

Bij de Coop Marché scoorden we baguettes met echt lekkere mozzarella di Buffala, tomaat, sla en pesto. Het was heerlijk weer, we zochten in het parkje bij de Raststätte een bankje in de schaduw. Even later stapten twee jonge Japanse vrouwen en een jongetje, ook Japans, het pad af, op zoek naar een picknickbank. De vrouwen waren beladen met dozen en tassen proviand. Vlak daar achter marcheerde een Japanse man op leeftijd regelrecht op een bankje in de schaduw af. De vrouwen keken enigszins verward op. Hij moest er wel bij horen, gezien zijn Japannerschap. Even later hobbelde een kleine Japanse vrouw op leeftijd naar beneden. Ze nam de situatie in ogenschouw, knikte naar de oude man, kennelijk haar echtgenoot, en koos voor de jonge vrouwen. Die aarzelden niet langer en begonnen uit te pakken. Toen verscheen er een gezette Japanse man ten tonele. Hij knikte even naar Senior, slaakte enkele klanken en begon alles weer in te pakken. Er moest een ander bankje gekozen, dichterbij Senior. Tenslotte arriveerde er nog een Japanse man en nog een jongere Japanse vrouw. Ook deze man slaakte klanken en griste de vrouwen van alles uit handen. Tot mijn verbazing lieten de vrouwen de mannen begaan. Er kwam een bankje vrij, in de buurt van Senior. Opnieuw sloegen de vrouwen aan het uitpakken. De maaltijd nam een aanvang. Terwijl de vrouwen redelijk honkvast waren -ze bleven bij de bank- liepen de jongen en de mannen wat rond. Zo nu en dan werd Senior wat aangeboden, brood, kaas en nog wat. Meestal knikte hij kort van nee. Alleen wat zijn vrouw hem aanbood werd verorberd. In rap tempo verdween van alles uit de dozen in de Japanse monden. Men zeeg neer op een kleed en buikte wat uit. Daarmee was het Oosters schouwspel helaas ook afgelopen. Een mooi moment voor ons om onze reis te vervolgen.

Advertenties

About this entry