Behulpzaam

bloem

Vlakbij de brug bij park Lepelenburg parkeert een man zijn fiets. Hij loopt met een fototoestel naar de rand van het water, gaat door de knieën en kijkt door de zoeker. Ik loop hem tegemoet. Nu sta ik bekend als een behulpzaam mens. Ik pak zijn fiets, die niet op slot staat, en geef hem een flinke zwiep. De fiets rijdt sierlijk het water in. De man schrikt, kijkt om en ziet zijn fiets verdwijnen in het water. Omdat ik naast behulpzaam ook bescheiden ben, vervolg ik mijn weg zonder om te kijken. Ik verwacht geen woord van dank. Achter mij begint de man te razen en willekeurige mensen om hem heen aan te spreken. Opmerkelijk, niemand wijst mij aan als zijn weldoener. Wat kan een mens in stilte toch veel goeds doen.

Advertenties

About this entry