Zo bezien, column 8, ‘Yvon heeft een ziel’

DSC_5937

Geen idee wat ze er mee bedoelt, maar Yvon heeft een ziel. Ze zegt het zelf, in ‘De muur’. En ze doet ook aan zielzorg. Door het goede te doen, door onzelfzuchtig te zijn, door de wereld te verbeteren, verzorgt zij haar ziel. Als ze egoïstisch is en alleen aan zichzelf denkt, dan sterft er een stukje van haar ziel. Dan is de keus niet moeilijk.

Yvon vermoedt dat Annerieke eigenlijk precies hetzelfde doet, en er slechts een extraatje aan toevoegt: God. Ik heb ze met elkaar horen praten en heb hun drijfveren vernomen, en inderdaad, ze verschillen nauwelijks van elkaar. Yvon doet het uitsluitend van binnenuit, Annerieke ervaart inspiratie van buitenaf. Het zou heel lelijk zijn om te zeggen dat Yvon slechts zichzelf op het oog heeft. Dat ze goed doet om haar ziel heel te houden. In dat beeld zou ze zich niet herkennen. Ook daarin verschillen Annerieke en Yvon niet. Ze doen goed, omdat ze er in geloven. En dat het goed voelt als het lukt, daar is niks mis mee.

Deze zomer heb ik diep nagedacht. Wat is de reden waarom ik geloof? Geloof ik om het in dit leven iets gemakkelijker te hebben? Geloof ik om later in de hemel te komen? Geloof ik omdat het ‘wat schuift’? Ik geef toe: geloof helpt me om te gaan met grote vragen in het leven. De eeuwenoude teksten bergen diepe wijsheid en troost in zich. Ook van de manier waarop anderen er mee zijn omgegaan, leer ik om te gaan met de grote vragen. Tegelijk brengen dezelfde teksten me soms in moeilijkheden.

Waarom vraagt Yvon zich af of geloven niet slechts functioneel is? Omdat heel veel gelovigen hun geloof en God zelf ook gebruiken om zich in dit leven staande te houden. God verleent zin aan het bestaan, helpt in moeilijkheden, steunt, troost. Daarnaast geeft hij aanwijzingen om het leven in te richten. Een goed leven, waar anderen wat aan hebben. Liefst zo onbaatzuchtig mogelijk. Verwarrend voor een buitenstaander. Geloven vanwege het nut.

Toch is dat niet het motief waarom ik geloof. Geloven in God, dat Hij er is en dat Hij zich met mij bemoeit, dat doe ik niet omdat het me wat oplevert. De relatie die ik heb met God is in zich ‘voldoende’. Ik hoef daar niets aan te ontlenen, het hoeft me verder niets op te leveren. De relatie met God is de grond van mijn bestaan geworden. Daar heb ik voor gekozen. Dat betekent niet dat anderen die geen relatie met God hebben niet ‘leven’, of niet zinvol leven. Daar heb ik geen kijk op. Maar voor mijzelf weet ik dat ik niet zonder Hem wil leven. Ja, dat lijkt op liefde. Sterker nog: het is liefde, van de sterkste en de diepste soort. Liefde, sterk als de dood. Liefde, kan ik dat uitleggen? Hou ik van iemand, omdat dat mij wat oplevert? Nee.

Sleutel
Ik geloof niet omdat. Ik geloof zelfs ondanks. Zelfs tegen beter weten in. Tja, leg dat maar eens uit. Vindt Yvon dat niet intrigerend, dat mensen als Annerieke geloven, hoewel ze beter zouden moeten weten? Het verhaal van Jezus Christus is niet plausibel, niet logisch, niet inzichtelijk. Integendeel. Ik hoop dat ze nieuwsgierig blijft. En dat ze zich gaat afvragen waar die muur van is gemaakt. Want muren kunnen vallen. Of steen voor steen afgebroken worden. Ik gun het de ziel van Yvon, te geloven ‘om niet’.

Yvon schreef haar column: http://www.izb.nl/verdieping/artikelen/zo-bezien-afl-8-waarom-zou-je-geloven

Advertisements

About this entry