Lola. Vermoord.

image

17 jaar. Zeventien jaar geleden kwamen je ouders op het idee om je Lola te noemen. Ik weet niet waarom, natuurlijk niet. Lola, wat voor lading heeft die naam in Frankrijk? Werden ze geïnspireerd door ‘Lola’ van The Kinks, uit 1970? Je bent in 1999 geboren, het liedje is van ver voor jouw tijd, maar je ouders hebben het wellicht gekend.

Ik heb ook geen idee waarom je die avond naar Bataclan ging. Was je echt weg van de muziek van Eagles of Death Metal? Was je er met vrienden? Ging je vaker uit? Ik las ergens dat je vader er ook was. Verstandig, om met een jonge dochter naar een concert mee te gaan. Er kan toch iets gebeuren en dat vergeef je jezelf als ouder niet, dat je je je kind niet beschermd hebt…

Geen idee hoe je leven er uit zag, waar je van droomde, wat je wilde worden, later, als je volwassen bent. Ouzounian, ik vermoed een Armeense achtergrond. Speelde dat nog in je leven?

Drie mannen schoten tientallen mensen dood in de concertzaal. Jij was er één van. Stierf je onmiddelijk? Wat heb je nog gezegd, geroepen, gebeden misschien? Ben je omgekomen terwijl er in het wildeweg geschoten werd? Of ben je geëxecuteerd, toen de terroristen ieder die niet ontkwam doodschoten? Was jij bij de gijzelaars die op de eerste verdieping werden vastgehouden?

Een van de 89 was je. Op de Place de la Republique, op een monument, heeft iemand je foto geplakt. Met je naam, met je leeftijd. En de letters RIP. Het monument is bezaaid met foto’s, bedekt met bloemen en kaarsen. Regen heeft de foto’s aangetast. Het is een monument van het volk.

 

In Bagneux, in de Eglise Saint-Hermeland is een gedachtenis voor haar gehouden. Natuurlijk was de kerk afgeladen met vrienden, medeleerlingen.  Uiteindelijk zullen de meeste mensen jou vergeten. Je ouders niet, je hartsvrienden niet. Vrienden van school, van sport, met tussenpozen kom je in hun herinnering. Maar toch zal je vervagen. Zo gaat dat.

De haat

Islamitische Staat zaait dood en verderf. De haat zit diep. Wij in Europa hebben er geen idee van hoe gehaat we zijn in de rest van de wereld. Europa heeft veel kwaad gedaan en doet het nog. Onze wandaden voeden de haat. Onze wandaden maken talloze slachtoffers. En nu ben jij het slachtoffer van de opgelaaide haat.

Of jouw dood zin heeft? Of het verandering teweeg brengt? Ik vrees van niet. Dat maakt het nog erger. Je bent voor niets gestorven. Natuurlijk, er zijn woorden gesproken, mooie woorden. ‘Humanisme, onderwijs en cultuur zijn de beste wapens tegen barbarij’. Dat zou zo kunnen zijn. Als het humane, de cultuur en het onderwijs laten zien dat er gerechtigheid moet geschieden.

https://blogs.mediapart.fr/lancetre/blog/231215/le-pere-de-lola-ouzounian-la-plus-jeune-victime-du-bataclan-exprime-sa-colere-contre-les-dirigeants-fr

 

Advertisements

About this entry