Je gaat toch

PICT0002

Je gaat toch.

Ja, ik kan nu niet meer terug.

We hebben het wel over Jordanië! Weet je wel hoeveel vluchtelingen daar nu zijn?

Denk je dat ze ons laten gaan als het niet veilig is? Wat zit je nou te miepen?

Ik ga je missen.

Jochie, het zijn tien dagen…

Ja, ik weet het, ik ben een volwassen vent, en toch.

Ben je bang?

Bang, bang, een beetje bezorgd. Mijn hoofd weet wel dat het goed zal gaan. Maar iets van binnen is onrustig.

Zeg dat je van me houdt.

Huh?

Zeg dat je van me houdt.

Ik houd van je.

Liefde is sterk als de dood. Ik zal voorzichtig zijn. Ik kan straks onder een auto komen, gewoon hier om de hoek.

Weet ik.

Ik snap je. Jij gaat komend weekend weg en dat vind ik ook maar zozo. Ik gun het je wel.

Ik gun het jou ook! Petra, wanneer zie je zoiets moois als die stad in de woestijn!

Weet je, ik vind het stiekem wel fijn dat jij het niet fijn vindt. Je geeft om me, en daarom wil je me dichtbij je houden.

Toch zou ik je nooit in een doosje willen doen.

Nee. Toch ben ik van jou.

Ja. Zeg, zullen we even klef doen?

Dat zou je wel willen, maar nee. Maar jij begon.

Ik begon.


About this entry