‘Verloren voor het Nederlands nationaal erfgoed’

poes

Een notitieboekje van Han van Dam heeft op een veiling van Amsterdam Book Auctions aan de Quellijnstraat het bedrag van € 1,27 opgebracht. De veiling verliep tumultueus. Buiten had zich een demonstrant verzameld. Tegen een voorbijganger beweerde hij dat dit een gevoelig verlies was voor het nationaal erfgoed. De koper, die na een telefonisch bod zich de nieuwe eigenaar van het notitieboekje mag noemen en die onbekend wenst te blijven, noemde de aankoop ‘een aanwinst voor zijn collectie documents humain’. Het Letterkundig Museum in Den Haag betreurt het dat het werk van Han van Dam in particulier bezit is gekomen. ‘Opnieuw verdwijnt een exemplarisch ‘journal intime’ uit het publiek domein.’ Het Museum heeft nog pogingen gedaan om door middel van crowdfunding fondsen te genereren voor de aankoop, maar het was te kort dag.

Onder Neerlandici zijn de meningen over de culturele importantie van het werk verdeeld.

Dat het boekje vooral, zoniet vrijwel uitsluitend, het notitieboekje van Han is, blijkt uit zijn absolute en compromisloze zelfpreoccupatie. Zo worden de weken die Han doorbracht aan zee niet beschreven: het boekje bleek toen thuis te zijn blijven liggen. De literatuurcriticus Drop Zouten werd getroffen door de toon: ‘de ik-vorm wordt herhaaldelijk afgewisseld met de bijvorm en met de je-vorm, enkele keren zelfs met de onpersoonlijke algemene of aforistische beschouwing.’ Ook de tekening van een poes op bladzij elf wordt opmerkelijk genoemd. Een andere literatuurcriticus gaf desgevraagd te kennen het werk van Han van Dam niet te kennen en ook geen behoefte te hebben er kennis van te nemen. ‘De importantie lijkt me gering’, zo liet hij weten. Het Nationaal Onderwijsmuseum zag geen aanleiding het werk te verwerven. ‘Het past niet binnen de bandbreedte van onze collectie. Het werk bevat sporen van onderwijs, dat is evident. Maar onze prioriteiten liggen elders, zeker in tijden van bezuinigingen.’

Han van Dam was zes jaar oud toen hij het boekje in gebruik nam. Hij kreeg het van zijn vader, die kruidenier was in Wageningen. Het boekje was toen al gebruikt, getuige de sporen van uitgescheurde bladzijden. Han van Dam was zelf niet op de hoogte van de veiling van zijn werk. Hij was onbereikbaar voor commentaar.

Advertenties

About this entry