Het recht moet zijn loop hebben!

Graechen 060515-19 063

 Eindelijk wordt aan de toenemende wetteloosheid en verruwing der zeden in ons land een halt toegeroepen. De barbarij is duidelijk op zijn retour, dankzij een krachtdadig ingrijpen van dit kabinet. Hulde! Dat mag oom wel eens gezegd, na al die zeperds.

Het dagblad Rouw heeft opnamen in handen gekregen van proeven met eigenrichting en volksgerichten in enkele ‘prachtwijken’ in ons land en het commentaar van de verantwoordelijke bewindslieden op de resultaten van dit experiment. De krant heeft voor publicatie minister Opspelden en staatsecretaris Beeven geconfronteerd met de feiten, maar ze ontkennen het bestaan van deze proeven met klem.

De gespreksverslagen van dit experiment spreken echter voor zich.

 Proef

Wat hield de proef in? Al langer speelt het ministerie van Justitie met de gedachte om juryrechtspraak in Nederland mogelijk te maken. Een jury van gewone burgers zou een enorme kostenbesparing met zich meebrengen en ook het stuwmeer van achterstallige zaken kunnen doen slinken.

Met name met de tenuitvoerbrenging van het vonnis zijn enorme vorderingen gemaakt. In de Schuwdrechtse wijk Echtbergen zijn tijdens de proefperiode zestig veroordeelden op bijzonder inventieve wijze om het leven gebracht. Het vroeger zo populaire vierendelen is weer in ere hersteld en ook de worgpaal is weer van stal gehaald. In de Droningse wijk Bochtmeer is de guillotine zo’n vijftien keer gevallen en scheidde moeiteloos het hoofd van de romp. Het proces van waarheidsvinding verloopt volgens de rapportage veel sneller dan bij de gebruikelijke rechtspraak, maar mist nog wel de zorgvuldigheid waar we aan gewend zijn. Zo werd een verdachte van diefstal schuldig bevonden en een kwartier later ter dood gebracht, op grond van het enkele feit dat de eisende partij vermoedde ‘dat de verdachte een begerige blik op een handtasje had laten vallen’. Uit het proces-verbaal:

-Eiseres: ‘Edelachtbaarste, ik zag ‘m zo kijken van: ‘Nou, nou, wat zou daar in zitten?’

-Rechter: ‘Wat hebt u daar op te zeggen?’

-Verdachte: ‘Edelachtbare, ik weet niet waar het over gaat.’

-Rechter: ‘Ziet u die mevrouw?’

-Verdachte: ‘Ja’

-Rechter: ‘Ze beweert dat u haar tas heeft gestolen.’

-Verdachte: ‘Welke tas?’

-Rechter: ‘Mevrouw, om welke tas gaat het?’

-Eiseres: ‘Nou, het is vandaag dinsdag, dus dan heb ik doorgaans me rooie tas en die heb ik nou niet bij me, dus die hebt die dus gestolen, want hij keek.’

-Rechter: ‘Hebt u gekeken?’

-Verdachte: ‘Ja, edelachtbare, maar niet naar die ta…’

-Rechter:‘U zegt ja, dus u bekent!’ Jury, hangen?’

-Jury: ‘Opknopen die handel!’

-Rechter: ‘Ik veroordeel u tot ophanging tot de dood er op volgt. Volgende zaak!’

 Hier wordt onmiddellijk duidelijk dat de nieuwbakken rechter nog weinig ervaring heeft met juryrechtspraak, want deze werd nauwelijks gekend in de gang van het proces.

Niet alleen de waarheidsvinding vraagt nog enige ontwikkeling, ook de rechtsbijstand en de bepaling van de strafmaat zijn nog niet geheel op het gewenste niveau. Zo is in Perelscha 96 keer de doodstraf ten uitvoer gebracht, terwijl er door de verdachten geen strafbare feiten zijn gepleegd. Het enkele feit dat ‘het gezicht de rechter niet aanstond’ of ‘de verdachte een slechte adem had’, was voldoende voor het vellen van het vonnis.

Niettemin willen Opspelden en Beeven de experimenten uitbreiden. Als eerste worden de provincies Zeeland, Limburg en Groningen voorzien van deze nieuwe rechtspraak en zal de bestaande rechtspraak daar per direct worden opgeheven. Om uitwassen en ontsporing te voorkomen, zullen allen die bij de nieuwe rechtsraak betrokken worden, dat doen als onbezoldigd vrijwilliger. Uit geheime uitgelekte notities van het ministerie blijkt dat de bewindslieden hiermee de rechtspraak ‘voldoende gewaarborgd achten’.

Advertenties

About this entry