Geert Wilders en de rel rond de inhuldiging. Of: het spel verkeerd gespeeld

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ja, Wilders hier.

Dag meneer Wilders, met De Graaf, Fred de Graaf.

Ken ik niet.

Jawel, ik ben de voorzitter van de Eerste Kamer.

Afschaffen die hap!

Och…

Per direct!

Dat is uw mening. Maar waar ik voor belde…

Mja?

Straks gaat koningin Beatrix met pensioen en wordt haar zoon koning.

Liever niet! Die Oranjes kunnen me gestolen worden.

Nu wil het geval dat de nieuwe koning door een Commissie van In- en Uitgeleide in de Nieuwe Kerk wordt begeleid. U zit daar in.

Man, doe normaal! Denk jij dat ik gek ben? Ik ga die man echt niet naar zijn stoel brengen. Zoek maar een ander!

Dat zal toch echt niet gaan. Volgens de regels…

Weet je wat jij kan met die regels van je?

Ik heb wel een idee.

Nou, doe dat dan maar. Ik ga niet het sloofje van die Oranje spelen. Als je dat maar weet!

Kijk, zo had Fred de Graaf dat moeten aanpakken. Maar dat kan een VVD-er niet. Dat is veel te doelgericht. Daar komen te weinig achterkamertjes bij kijken. En had ook nog anders kunnen lopen. Wilders had het toch kunnen doen. En daar moest De Graaf niet aan denken. Bij een VVD-er moet het gaan zoals hij het wil. En niet anders.

En nu zitten ze met de gebakken peren. Wilders in zijn favoriete rol, die van slachtoffer. En de VVD met de zoveelste blunder. Jammer. Een gemiste kans.


About this entry