The King’s Speech

http://www.youtube.com/watch?v=W9UktXoM6Zw

 

Veel langzamer dan Beethoven het heeft bedoeld wordt het Allegretto, deel twee uit de zevende symfonie van Ludwig van Beethoven gespeeld. Het is de dramatische achtergrond van de haperende toespraak van Koning George in de film ‘The King’s Speech‘. Een magistrale greep. Alle hulde trouwens voor het acteertalent van Colin Firth. http://www.youtube.com/watch?v=4uOxOgm5jQ4

Vergelijk het maar eens met het origineel: http://www.youtube.com/watch?v=opkMyKGx7TQ

Ander einde

Persoonlijk zou ik de film laten eindigen na deze speech. Geen ‘cooling down’ met allerlei geneuzel zo als nu het geval is. Hooguit nogmaals, maar dan zonder onderbreking het eerste deel van het Allegretto nog eens laten beluisteren, met beelden van de mobilisatie, want het oog wil ook wat.

Ik kan deze muziek nu niet meer horen zonder aan deze film te denken. Dat acht ik een (twijfelachtige) verdienste van de regisseur. Hij heeft door zijn keuze de beelden, de thematiek verbonden aan deze muziek. Zucht. Veel reclameboodschappen hebben op deze manier prachtige klassieke stukken naar hun grootje geholpen. Hier is dat gelukkig niet het geval. Beethoven is respectvol behandeld.

Verder luisteren

Ik raad je aan de hele symfonie meerdere malen te beluisteren. Het Allegretto wordt dan weer op zijn plek gezet. Want het thema komt talloze malen terug. En zoals alleen Beethoven dat kan, laat hij alles met alles samenvallen. Ik bewonder Beethoven vanwege zijn genialiteit als componist. Dat deed niet iedereen: ‘Het werk werd niet door iedereen bewonderd:. Carl Maria von Weber beschouwde de chromatische baslijn in het coda van het eerste deel een bewijs van het feit dat Beethoven “rijp was voor het gekkenhuis”.’ Voor wat het waard is…


About this entry