David Hockney, A Bigger Picture (of Yorkshire)

Hockney

Ik had eerlijk gezegd nog nooit bewust van David Hockney gehoord. Mijn lief en ik waren in Keulen voor een andere tentoonstelling, ‘Mission Moderne’, die in het Wallraf-Richartz-Museum liep, tot 30 december 2012. We zouden lunchen bij ‘Ludwig im Museum’ en zagen daar de affiches voor ‘David Hockney, A Bigger Picture’ hangen. Die spraken duidelijke taal: kom kijken.

Eerder werk van Hockney spreekt me niet zo aan. Hij is een vertegenwoordiger van de popart. Lange tijd woonde en werkte hij in Californië. Ik word niet enthousiast van zijn schilderijen van zwembaden, de jetset, zijn teckels en zijn homo-erotisch werk. Zijn kubistische wijze van werken spreekt me wel weer aan.

Hij keert terug naar zijn geboortegrond en begint landschappen in de omgeving te schilderen. Zijn productie is enorm. Het levert een indrukwekkende en al omvattende impressie van Yorkshire op. Door tientallen doeken aan elkaar te koppelen vormt Hockney landschappen die de wanden van het bepaald niet kleine Ludwig bedekken. Daardoor stap je bijna het landschap in. Ik ervaar die sensatie nog sterker bij zijn video-installaties. Hockney heeft negen of twaalf camera’s gekoppeld die beelden opleveren die net niet op elkaar aansluiten. Daardoor ontstaat een opmerkelijk ruimtelijk effect. Hockney heeft opnamen en schilderijen gemaakt in alle jaargetijden.

Hockney heeft synesthesie, een eigenschap waarbij men muziek of woorden als kleuren kan zien of proeven. Wellicht verklaart dat de intensiteit van zijn schilderijen. De kleuren die hij gebruikt zijn op zich onnatuurlijk, maar in de setting van de schildering niet. Hockney brengt de vormen van de bomen, de luchten, de wegen en alle andere landschapselementen terug tot hun essentie. Daardoor worden die elementen veel sterker. Dat mist zijn uitwerking niet. Op de tentoonstelling werden naast de schilderijen films vertoond waarop de landschappen werden getoond. Hockney schildert herkenbaar: de inrichting en de elementen zijn direct terug te vinden in de schilderijen. Maar door het opmerkelijke gebruik van kleuren transformeert hij de landschappen tot een ‘andere wereld’.

Toen we na afloop (ik kan het bijna niet anders formuleren, het leek wel een rondreis) buiten liepen, zat Yorkshire gezien door Hockneys ogen nog steeds in ons hoofd.

Hockney2

Advertenties

About this entry