Omkleden

‘Pap, kan je me komen halen? Ik heb last van die knie.’ Nou, vooruit, hij is afgelopen weekend lelijk onderuit gegaan, dus ik haal mijn zoon van school. Op de weg terug belt een collega. Ik kan niet hands free bellen, dus ik zoek een plek om te  parkeren. Gelukkig is vlakbij een tankstation. Daar zet ik de auto even stil. Terwijl ik met mijn collega overleg, stopt voor me een zwarte Volkswagen Scirroco. Aan de passagierszijde stapt een vrouw uit. Ze is gekleed in een katoenen trui met capuchon, een wijde lange sportbroek en ze draagt half hoge laarzen. Ze opent de klep en haalt kleren te voorschijn. Terwijl ze naast de auto staat trekt ze haar trui uit. Daaronder draagt ze een wel zeer doorschijnend t-shirt. Haar BH is vlot te zien en die heeft moeite om haar boezem in toom te houden. Ook het t-shirt gaat uit. Ze buigt zich voorover in de auto en verschijnt even later weer met een wit t-shirt met een print. Ze is niet onknap en heeft een goed gevormd lichaam. Toch is ze er een van dertien in een dozijn. Zoveel jonge vrouwen zien er ‘wel aardig’ uit. Als je jong bent is het nog niet zo’n kunst. Boven de 50 en er nog ravissant uitzien, dat is een prestatie.

Je begrijpt dat het gesprek met mijn collega even hapert. Ik beschrijf hem het uitzicht vanuit mijn auto. Hij kan het niet geloven en denkt dat ik het ter plekke uit mijn duim zuig. Mijn zoon vindt het onzin: zoiets bedenk je niet. En zeker niet als je in gesprek bent met een collega, over je werk.

Opnieuw duikt de vrouw in de auto. Even later staat ze er weer naast, hippend en hijsend aan een wel zeer strakke jeans. Langzaam verdwijnen haar billen en haar string in de broek. Ze draait met haar billen en kijkt ondertussen aandachtig in de zijruiten, die haar spiegelbeeld weergeven. Ze heeft haar laarzen uitgedaan en loopt nu op zwarte gympen van glanzend leer. Tenslotte haalt ze het elastiekje uit haar haar en schudt het los. Een spuitbus met wat lak of zoiets doet de rest. Ze is klaar en opent de klep van de auto opnieuw. Ze heeft kennelijk haast, want bij het terugleggen van de kleding stoot ze haar hoofd gevoelig aan de klep. De hele actie heeft een minuut of vier geduurd. De auto rijdt de weg weer op en ik kan mijn gesprek tot een goed einde brengen.

Ach ja, onderweg maak je van alles mee! Nee, ik heb geen foto’s, wat denk je wel.


About this entry