‘Vreemdgaan en andere ellende’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat brengt me tot een blog over dit onderwerp? Eerst enkele aanleidingen, lees maar.

1. Een vrouw vertelt me dat haar dochter, een keurig en gelovig meisje, op haar nachtkastje ’50 shades of grey’ heeft liggen. Ik ken het boek niet, maar het staat bekend als porno voor vrouwen. Ik heb een trailer gezien op Youtube –want natuurlijk wordt deze bestseller verfilmd- waarin me duidelijk wordt dat een goed opgeleide vrouw zich onderwerpt aan een dominante man. Geblinddoekt onderwerpt ze zich aan seksuele handelingen. ‘Love, control, obsession, a man’s lifestyle…, a girl’s choice…, can she be everything he needs?…, Or is this the end before the beginning? Can he stay away from her? A choice that will change her life… forever.’ De vrouw was toch geschokt. ‘Ik heb het boek gelezen tot en met de eerste sexscene. Ik wilde weten wat voor boek het was. Hoe mijn dochter haar geloof rijmt met het lezen van dit boek, ik weet het niet.’

2. Frits Abrhams schrijft op de achterpagina van de NRC van 6 november 2012 over een gesprek met een vriendin die een escortdame ontmoet in het vliegtuig van Wenen naar Amsterdam. Enkele citaten: ‘Ze vertelde dat ze er altijd goed van had kunnen leven. Er was een grote markt voor, bestaande uit meestal welgestelde mannen; ze schatte het aantal escortdames in Nederland op 25.000. Ze legde het me geduldig uit: in een huwelijk was het moeilijk de seks spannend te houden, scheiden wilden die mannen niet en een vriendin was ze te ingewikkeld.’ ‘Ik vond het interessant dat ze er uit zichzelf over begon. Ik heb respect voor mensen die ergens voor uit durven komen. Zij was trots op haar vak en op haar vrouw-zijn, ze was gelukkig met wat ze bereikt had, ze wist dat ze een nuttige rol in de maatschappij had. Ik ervoer haar ook niet als hoer.’

3. Uit het weblog van Eva van der Graaf, Particules Parisiennes, citeer ik uit ‘Franse mannen’.

‘-De Franse man probeert het altijd. Wat ‘het’ is hangt af van het verwachte resultaat van de exercitie. En het resultaat varieert van een kus tot een wilde en/of romantische nacht tot een buitenechtelijke affaire.

-Een bezette Franse man is nooit onbereikbaar. ’Zijn Nederlandse mannen misschien minder snel geneigd tot vreemdgaan en andere ellende dan Franse mannen zoals blijkt uit bovenstaande principes?’

4. In de NRC van 13 november vind ik op pagina 5 van het katern MENS& een spoedcursus ‘omgaan met een zwangere partner’. Overlevingstip 3: ‘Ga niet vreemd. Dit lijkt een overbodige tip, maar mannen schijnen erg vaak vreemd te gaan als hun vrouw zwanger is. Oorzaken: het mijn-leven-is-voorbij-gevoel en gebrek aan seks. Voor de vrouw is het extra pijnlijk omdat ze zich vaak toch al niet erg aantrekkelijk voelt en tegelijkertijd alles in het werk stelt om een gezin te stichten. Minnaressen passen niet in dat plaatje. God verhoede dat je verliefd wordt op een ander tijdens de zwangerschap. Onthoud dan de eenvoudige regel: je vrouw verlaten tijdens de zwangerschap, dat doe je niet.’

In ‘een vorig leven’ was ik van plan om docent biologie te worden. Niet gek dat ik dan tijdens de opleiding uitvoerig heb stilgestaan bij seksualiteit in al haar aspecten. Man en vrouw zijn biologisch op elkaar aangelegd. Een man kan niet zonder vrouw, een vrouw niet zonder man. Het past fysiek ook bijzonder goed, zoals de meesten van u wel ervaren. Het dient ook nog een doel: voortplanting en daarmee het voortbestaan van de soort. Dat is tot nu toe wonderwel gelukt, we zijn al met ruim zeven miljard. Vrouwen zijn door Moeder Natuur uitgerust met een instrumentarium dat hen in staat stelt een kind te ‘ontvangen’, te dragen, te baren en te zogen. Fysiek is ze helemaal gespecialiseerd voor een belangrijke taak in de voortplanting. De man kan –in principe- zijn bijdrage beperken tot de vaak niet onplezierige geslachtsdaad. Alle ingrediënten voor een problematische relatie zijn aanwezig, want de fysieke aspecten hebben grote invloed op het gedrag van mannen en vrouwen. Daar helpen duizenden jaren cultuur niet afdoende tegen. Dat blijkt ook wel: ‘onze voorouders waren helemaal niet monogaam, denken de evolutiepsychologen. Een van de belangrijkste drijfveren tot het hebben van seks is volgens hen het zo wijd en zijd mogelijk verspreiden van je genetisch materiaal. In het geval van mannen gaat het er dus om zoveel mogelijk vrouwen te voorzien van je zaad: zo is de kans het grootst dat je veel nakomelingen veroorzaakt. Vrouwen hebben echter een andere agenda. Zij moeten de kinderen namelijk grootbrengen – terwijl de mannen op jacht zijn – en hebben dus belang bij een stabiele en betrouwbare partner die tijdens het dragen, baren en zogen af en toe een dood konijn komt brengen en er niet vandoor gaat met iemand uit een nabij gelegen grot.’

Evolutiepsychologen doen geen morele of ethische uitspraken. Daar gaat het mij wel om. Het gaat me om de pijn en verwarring die gepaard gaan met de relatie tussen mannen en vrouwen. Eva heeft het over ‘vreemdgaan en andere ellende’. De vriendin van Abrahams hoort de escortdame zeggen dat ‘in een huwelijk  het moeilijk was de seks spannend te houden’. En de moeder begrijpt niet dat de dochter nu juist grijpt naar een boek waarin een vrouw zich onderwerpt aan een man. In de spoedcursus wordt serieus rekening gehouden met de mogelijkheid dat een man zoiets onbestaanbaars doet als vreemdgaan, juist op dat moment! Ik zie een rode draad.

De man is het middelpunt van het universum. Hij is bijzonder ik-gericht. Het draait in het leven en in de liefde om hem. Soms lijkt het anders, maar schijn bedriegt. ‘Ik kan het ook niet helpen, het is mijn genetische opmaak.’ Uiteraard trappen we daar niet in. Een man is meer dan zijn genotype. De omgeving waarin hij opgroeit is bepalend voor het fenotype, de wijze waarop zijn genetisch materiaal tot expressie komt. Laten we dat maar cultuur noemen. Ook een man is leerbaar. En daarmee is hij verantwoordelijk voor zijn gedrag.

Persoonlijk

Ik vind het niet onprettig om hier over uit te wijden. Toch heb ik het idee dat het niet opschiet als ik niet persoonlijk word. De vraag die bij me opkomt als ik het mannengedrag zie en de vrouwelijke reactie erop is: ‘Waarom trekken vrouwen het zich aan?’ Of omgekeerd: ‘Waarom zijn mannen op dit punt een stuk gevoellozer?’ Daarmee bedoel ik niet dat ze ontrouw van hun vrouw luchthartig opnemen. Ze zijn op dat moment eerder in hun eer aangetast dan dat ze ervaren dat hun relatie beschadigd is. Hun ego liep een deuk op.

Eva van der Graaf heeft het over ‘vreemdgaan en andere ellende’. Mannen doen vrouwen ellende aan, onder andere door vreemd te gaan. Nu hoor ik je zeggen dat om vreemd te gaan er toch twee nodig zijn. Dan moet er ook een vrouw zijn die vreemd gaat. En als ze single is? Dan heeft ze weet van het feit dat hij zijn (huwelijks)partner bedriegt. Toch gaan er meer mannen dan vrouwen vreemd. Op de een of andere manier kost het mannen moeite om trouw te zijn, om vrouwen zekerheid te bieden als ze kwetsbaar zijn –en dat zijn ze als ze zwanger zijn of er (jonge) kinderen zijn. Biologisch wellicht verklaarbaar, maar moreel en ethisch verwerpelijk.

In het eerste bijbelboek, Genesis, staat een vervloeking: ‘‘Je zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart. Je zult je man begeren, en hij zal over je heersen.’

Het lijkt er op dat mannen dat heersen op een heel onaangename wijze opvatten…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Advertenties

About this entry