Oud-Vossemeer, dorp van mijn voorvaderen

Klein en stil ligt het daar, temidden van duizenden bunders vette klei, het dorpje waar ik mijn wortels heb. Cornelis Timmer was er directeur van het postkantoor en woonde er met zijn vrouw en enige zoon, Johan Jacob, geboren te OudVossemeer 3 Mei. 1889. Er is op deze namiddag niet veel te doen, vooral de stilte valt op. Op de Raadhuisstraat 15, op de hoek met de Voorstraat is het huis te vinden met op de gevel het Smidsklokje. Een stuk ambachtswerk. De houterige poppetjes voeren bewegingen uit, aangedreven door een uurwerk.

Hervormde Kerk

Aan de Ring (nummer 10) is de stoere kerk niet over het hoofd te zien. Mijn overgrootouders en hun enige zoon, Johan Jacob Timmer, moeten daar ter kerke zijn gegaan. Daarnaast bezocht mijn grootvader met zijn moeder ook wel eens een ‘gezelschap‘. Een enkele voorbijganger ziet me lopen, met fototoestel. ‘Hoi’, wordt me toegeroepen, zo vriendelijk zijn ze wel. Al liggen hier mijn wortels, ik voel me er een vreemde. Even later zit ik in mijn auto en rijd ik naar huis. Maar of ik me daar zo thuis voel? Alles is betrekkelijk.

Advertenties

About this entry