Hardloopschoenen

Ik doe het al jaren, met vallen en opstaan. Hardlopen bedoel ik. Soms sta ik tijden stil, het weer, glad, regen, geen tijd en andere smoesjes. En telkens als ik weer gelopen heb en moe maar voldaan thuis naar binnen stap en even daarna de endorfine ervaar… enfin, je kent het. Kleine complicatie: een paar jaar geleden scheurde ik de enkelbanden van mijn rechtervoet en dat is nooit meer helemaal goedgekomen. Na een dag voel ik altijd dat ik een voet heb.

Ouwe schoenen

Na meer dan vijf jaar op Nike Pegasus Air te hebben gelopen, bij Scapino uit het rek geplukt, merkte ik dat die schoenen voor geen meter meer liepen. Geen demping, geen steun, geen sturing. Van Rob Proost, die dit jaar de Singelloop in Utrecht heeft gelopen, hoorde ik dat hij zijn schoenen had gekocht bij Starshoe, bij mij om de hoek.

Starshoe

Ik kende de zaak van buiten. Op de site leggen ze uit hoe ze te werk gaan. Je kunt daar geen schoenen kopen zonder advies. Eerst ga je op blote voeten op een glazen plaat staan met daaronder een spiegel. Aan het contact met het glas kan je zien hoe je voet staat. Ik heb een behoorlijk hoge wreef, waardoor de holte van mijn voet ook hoog is. Dat vraagt wellicht wat van het voetbed in de schoen. De adviseur legde me keurig uit wat het beste voor me was. Mijn normale schoenmaat is 43. Mijn hardloopschoen heeft maat 44,5. De schoen heeft voorin ruimte om te kunnen ‘spreiden’. Om te beginnen ging ik blootsvoets over de baan, gewoon lopend, om te zien hoe mijn voet staat en zich afwikkelt. Ik blijk mijn hiel bij de afwikkeling licht naar binnen te draaien waardoor er een knik ontstaat in mijn achillespees. Niet ernstig, maar toch. Een goede schoen zou dat kunnen verhelpen. Met het eerste paar heb ik hardgelopen op de baan terwijl dit werd gefilmd. Daarna bekeken we de opname. ‘Uw voeten wikkelen zich prachtig af. Uw knieën staan mooi recht.’ Je zou er van gaan blozen. Ik blijk een goede looptechniek te hebben. Autodidact…

Tweede paar

Het tweede paar is van een ander merk, iets breder aan de voorkant, nog meer spreiding. Toch loopt de schoen minder prettig en geeft minder steun. Het is op de film te zien: de knieën staan niet meer mooi recht en dat levert na verloop van tijd vermoeidheid op. Het eerste paar loopt zo goed dat we niet verder hoeven passen.

‘Steunzool’

Toch wil de adviseur me nog laten ervaren wat een zool doet met extra steun voor de holte van mijn voet. Eenvoudig zijn ze in de goede schoenen te passen. Opnieuw loop ik en wordt het gefilmd. De opname toont geen verschil met het lopen zonder deze aparte zool. We besluiten dat ik het ga proberen met de normale zool en dat ik eventueel later nog de ‘steunzool’ aanschaf.

Wat kost dat nou?

Chique boel. Dat wordt flink betalen! Dat valt bijzonder mee. Als ik direct schoenen aanschaf is het advies gratis. Ik was van plan met schoenen de deur uit te gaan, dus ik heb niet eens gevraagd wat het kostte. De schoenen die bij me pasten (het lijkt Harry Potter wel: the want chooses the wizzard) bleken de goedkoopste die hij in huis had. Dat viel allezins mee. Thuis heb ik even op internet opgezocht of ik toch niet stiekem het advies betaald heb. Via internet zijn deze schoenen – Asics Gel Fortitude 6– hooguit een tientje voordeliger (maar even duur als op de officiële Asiscs-site), maar dan moet ik nog verzendkosten betalen. Voor die paar euro extra heb ik nu schoenen die bij me passen. En als er iets niet deugt, Starshoe zit om de hoek.

Lopen maar!

De dag erop heb ik in de sportschool de schoenen  uitgeprobeerd. 2,6 kilometer in 24 minuten. Na 12 minuten kreeg ik pijn in mijn rechterkuit, maar dat was te doen, dus ik ben doorgelopen. Het bleef na afloop nog even voelbaar en ebde weg.

Eerste doel

Ik bouw het op tot tien kilometer lopen in een uur. Dan kan ik de eerstvolgende Singelloop meedoen. Lijkt me leuk. Wil ik harder? Ja. Wil ik verder? Een marathon? Nee, hooguit een halve. Ik wil vooral regelmatig lopen. Voor mijn conditie, voor mijn gezondheid. En voor de endorfientjes!


About this entry