Leon Themans

Op weg naar het Catharijneconvent loop ik over de Nieuwegracht in Utrecht. Bij huisnummer 92 zie ik messing blokjes in het straatwerk, kleine gedenksteentjes (in Duitsland noemen ze het Stolpersteine), waarop enkele gegevens staan vermeld over de bewoner van het huis. Op nummer 92 was het Centraal Israëlitisch Weeshuis gevestigd. Bernard Salomon Themans was samen met zijn vrouw ‘vader’ en ‘moeder’ van het weeshuis. In 1942 zijn 70 kinderen en 10 verzorgers gedeporteerd naar kamp Westerbork. Een van de stenen draagt de naam van Leon Themans. Hij werd geboren in 1940. Hij werd op 20 maart 1943 vermoord in Sobibor. Hij was toen drie jaar oud.

Ik kan me geen voorstelling maken van de gebeurtenissen in het leven van dit jongetje, vanaf het moment dat hij samen met de anderen werd gedeporteerd naar kamp Westerbork tot aan zijn dood in Sobibor. Het hele gezin, vader, moeder, dochter van vijf jaar en zoon van drie jaar, werd op 20 maart 1943 vermoord.

Struikelsteen

Dat kleine messing blokje is nu een struikelsteen in mijn hoofd. Op de meest onverwachte momenten duikt het op in mijn gedachten en vervult me met afgrijzen, met woede en verdriet. En met het verlangen dat er ooit, ooit een tijd komt dat mensen elkaar dit niet meer aandoen.


About this entry