Fukushima is dichterbij dan je denkt

Even met de natte vinger… 13000 kilometer. Dat is de afstand die je moet afleggen tussen Nederland en Fukushima. Gemeten met Google Maps, met de auto, om China heen, tot Wladiwostok. Vandaar nog 1000 kilometer per schip. Behaaglijk ver weg dus. Denk je. Radioactieve straling en fall out vinden die afstand volstrekt overbrugbaar. In Finland is verhoogde radioactiviteit gemeten in korstmossen. En rendiervlees. En vlees van elanden. En paddenstoelen. Nu staan die niet op mijn menu. Wel op dat van de Finnen. In Canada en de VS is een verhoging van het aantal gevallen van schildklierkanker gemeten. Het komt dus van twee kanten. Want de problemen worden veroorzaakt door rotzooi uit Fukushima.

Toen Tsjernobiel (1986) de lucht in ging kregen we viavia kaarten van de fall out in Noordwest-Europa. Alleen Denemarken ontsprong de dans. Die kaarten waren geheim en niet voor publiek bestemd. Natuurlijk zijn die kaarten er nu ook. Als je ze hebt, speel ze even door. Niet dat het helpt, maar toch…

Wakker

Delta is wakker geworden: geen Borsele 2. Duitsland is wakker geworden: kerncentrales op termijn sluiten. Toch ben ik er niet gerust op. Ons collectief geheugen is uitermate selectief. We zijn Fukushima over twee jaar weer vergeten. We bekommeren ons niet om de gevolgen op de lange termijn. Mag ik vragen: Tricastin, 4 juli 2011? Weet iemand wat daar gebeurd is? Weet iemand hoe het afgelopen is? Juist. Dat bedoel ik. En Sellafield, 18 april 2005? Weet je nog? Nee, dat dacht ik al.

Advertenties

About this entry