Open schrijfavond bij het UCK, Ganzenmarkt 14, Utrecht

23 nieuwsgierige en schrijfgrage mensen in een kaal dramalokaal. Marieke ter Doest, schrijfster en docente, heette ons welkom en maakte ons wegwijs in het aanbod van cursussen. Maar eerst stelde ieder zich voor en vertelde waarom hij/zij wilde gaan schrijven. Daarna volgde een opdracht: bedenk een aantal ontroerende momenten uit je leven (die je goed zijn bijgebleven), kies er een en schrijf daarover een verhaal in tien regels.

Mijn momenten

Tijdens een fietstocht met mijn eerste vriendin regenden we doorwaternat. Onderweg wilden we schuilen en we vonden een schuur waarin een boer zijn kalveren had ondergebracht. Daar schuilden we tot de bui over was. Het had wel wat, tussen de strobalen en de nieuwsgierige dieren met hun natte neuzen en lange tongen.

Ik was een baby en mijn moeder deed me in bad. Ze liet me glippen en heel even ging ik kopje onder en zag ik haar gezicht van onder het wateroppervlak. Kan ik me zoiets herinneren? Hoe oud was ik?

Mijn jongste zoon valt met zijn fietsje, nog maar net zonder zijwieltjes. Het duurde even voor ik te hulp schoot. Was dat wreed? Was dat pedagogisch verantwoord?

Graubünden in de herfst. We wandelen op een prachtige morgen het Val Tschierf in.

Ik koos het laatste moment.

Val Tschierf

Nooit meer was de lucht zo helder. Nooit meer was het licht zo fel. En nooit meer was het zo stil. Een vrieskoude herfstmorgen, mijn lief en ik beginnen te lopen, langzaam klimmend. Elke stap voel ik, het leer van mijn schoenen, de riemen van mijn rugzak, de stenen onder de zolen. Elke beweging van haar zie ik, haar kuiten die zich spannen. En haar gezicht. Geen rimpeltje op haar voorhoofd. En haar mond volmaakt tevreden.


About this entry