Winterkoning

Het zat er aan te komen. Een Winterkoninkje was al vroeg druk doende om onze achtertuin (of voortuin, ’t is maar hoe je het bekijkt) te inspecteren. Er was keus genoeg: een bonte klimop naast de voordeur (maar die zit aan de achterkant), een Akebia op het houthok, een hydrangia tegen de muur van bijkeuken en garage, allemaal plekken om te nestelen. Nu schijnt de Winterkoningin kritisch te zijn. Zijne majesteit moet er geen rommeltje van maken, want dan gaat het feest niet door.

Het feest ging wel door! De bonte klimop naast de voordeur is verkoren tot residence. Inmiddels is het daar een kabaal van je welste. Een nest vol Winterprinsen en -prinsessen laat duidelijk horen dat er gegeten moet worden. Er wordt af en aan gevlogen met de snavel vol insecten. Het gepiep wordt luider, dus de kuikenschare groeit. Het moment van uitvliegen nadert met rasse schreden. De kat van de buren kijkt vast uit naar een koninklijk hapje…

NASCHRIFT

Zondagmorgen vroeg was het nest leeg. Er onder lag een dood jong en het nest was (licht) beschadigd. De ouders waren nergens te bekennen. Is het nest uitgevlogen? Hebben eksters het ontdekt en leeggeroofd? Ik weet niet hoe veel tijd er gezeten heeft tussen het uitkomen van de eieren en dit moment. De ouders waren de laatste dagen wel erg druk met voeren en het gepiep van de jongen werd steeds luider. Maar misschien is dit wishfulthinking…

Advertenties

About this entry