Marc-Antoine Charpentier

Op dit moment zit ik te luisteren naar muziek van Marc-Antoine Charpentier. Deze Franse componist die leefde van 1643 (of 1645 0f 1650) tot 1704 was Parijzenaar van geboorte. Zijn muzikale doorbraak kwam pas nadat hij in Rome had gestudeerd onder Giacomo Carissimi. Het verhaal gaat dat hij er naar toe ging om te leren schilderen… Tot 1945 leek de man vergeten. Nu is hij een van de meest uitgevoerde componisten van Le Grand Siécle. Toch blijft hij een mysterie. Zijn werk is grofweg te verdelen in drie perioden. Eerst componeerde hij voor de Dauphin en de prinses de Guisse. In 1684 trad hij in dienst bij de Jesuïeten. Zijn werk is zeer afwisselend en verbeeldend. Hier en daar hoor ik elementen die me sterk aan de Renaissance doen denken. Het Italiaanse druipt er af. Lully heeft ook zijn invloed: de door hem uitgevonden ‘tragédie en musique’ is bijvoorbeeld terug te vinden in de Opera de Chasse ‘Acteon’. Hoewel een opera en dus een ‘luisterstuk’, is hierin toch veel dansmuziek terug te vinden. Prachtig hoe de zangers met overdrijving honden, katten en ezels vertolken.

Verdienste

Het is zonder meer Charpentiers verdienste dat hij de Italiaanse invloed in de Franse barok verdisconteerde. Zijn muziek heeft voor mij het wat tragische en melancholische van de Franse barok, vermengd met de levenslustigheid en lichtvoetigheid van de Italiaanse barok.

Advertenties

About this entry