Euro

Mag ik u feliciteren? Volgens onze minister van financiën verdienen we aan het bedrag van 200 miljard dat we hebben geleend aan armlastige eurolanden en wankele banken. De Jager zei het lachend! U en ik en de andere 16.666.323 Nederlanders hebben samen wel een schuld van 200 miljard, maar ja, daar ligt De Jager niet wakker van.

Ik vind het een beetje onzindelijk, dat wij verdienen aan de misère van Ierland, van Griekenland, van Portugal, van Italië, van België, van elk volgend land dat een prooi wordt van de financiële aasgieren. En daarnaast vind ik het riskant. Ik betaal toch geen belasting om onze minister op deze manier geld te laten verdienen? Ik ben een voorstander van Europa en je hoeft geen helderziende te zijn om te beseffen dat dit de Europese gedachte bepaald niet bevordert.

De Neuro en de Zeuro

Er is wel geopperd om zwakke en sterke eurolanden in aparte groepen onder te brengen, zeg maar een kopgroep en een peloton. Die landen moeten dan ook onderling hun schulden maar regelen. Binnen verschillende landen zijn dat soort sentimenten ook te merken: Vlaanderen wil niet blijven opdraaien voor een armlastig Wallonië, Noord-Italië niet langer voor het door de maffia geteisterde Zuiden. Ik concludeer dan -kort door de bocht- dat schuld leidt tot vervreemding en ondermijning van de solidariteit. Die kant moeten we toch helemaal niet op? Het vangnet, de sterke en betalende economieën maken de ander gemakzuchtig en roekeloos en, als de schuldenlast en dus ook de rentelast te zwaar worden, ook nog rebels. Dat zie ik in IJsland gebeuren: de bevolking heeft er helemaal geen zin in om op te draaien voor de strapatsen van enkele bankiers. Er is dan nu een regeling getroffen, maar is De Jager daar nu blij mee? Aan u en mij is niks gevraagd, trouwens.


About this entry