Samen

Heb je ‘m ook gezien, ‘The British in Bed’? Een prachtige docu-achtige film waarin acht koppels worden gefilmd terwijl ze in hun eigen bed zitten/liggen en ontwapenend eerlijk met elkaar spreken over hun relatie, intimiteit en seksualiteit. De openheid is ontroerend, de eerlijkheid soms pijnlijk. Toch voelde ik me nergens een voyeur. Er was veel herkenbaar.

The British in Bed

“It’s amazing how people will say things to a TV camera that they’ve never told their nearest and dearest. In Philippa Robinson’s sparkling little film she just parks a camera at the foot of couples’ beds and lets them talk – about their relationships, about their sex lives, and  about what keeps them together. “You’ve never told me you like me being around. I’m not psychic,” Jessica tells her husband Chris. They’ve been married for 23 years. The couples, ranging in age from their teens to their 80s, are brilliantly chosen. Their faces as they hear what their partners say about them often tell us more than words could. Like 17-year-old Khadijah as boyfriend Toriro declares the true depth of his emotions. “I can say I got strong feelings for her,” he explains. “But the word love is big. Very big. ” The static camera owes a lot to the Modern Times series from the 1980s. But you might also be reminded of Nick Park’s Creature Comforts films. The impulse to mentally re-cast these couples as polar bears or leopards can occasionally be overwhelming.”

Het was voor mijn lief en mij gespreksstof. Ik heb nog net geen camera aan het voeteneind geplaatst. “Ik ken  je langer wel dan niet”, zei mijn lief. Ik vind dat niet vanzelfsprekend, dat je als koppel bij elkaar blijft. In de buurt (letterlijk) zijn er verschillende uit elkaar, pas na jaren. Ook in de kennissenkring maken we het mee. Waren het vroeger vaak geruchten, nu zijn het mensen dichterbij. Natuurlijk, de statistieken geven aan dat een op de drie stellen uit elkaar gaat, vroeg of laat. Bij samenwonenden is het percentage nog hoger.

Wat houdt ons bij elkaar?

Liefde. Dat is geen bruikbaar antwoord. Want liefde komt niet uit de lucht vallen. Het is een abstractie. Nog niet zo lang geleden gaf een vriend te kennen dat hij in het begin van zijn huwelijk graag weer eens bij zijn ouders thuis was: daar was en ging alles vertrouwd. Ik begreep hem. Je moet in je nieuwe relatie alles van de grond af aan opbouwen. Niets is vanzelfsprekend. Onbewust namen wij ook veel van huis mee en probeerden dat in die nieuwe relatie te wurmen. Dat lukte dus niet. Achteraf kan ik wel lachen om dat gehannes. Maar toen was het soms moeizaam. Als ik er nu over nadenk moet ik zeggen dat bij ons crises, zowel kleine als grote, heel goed hebben uitgepakt. In ‘zware’ tijden blijken we enorm op elkaar aangewezen en elkaar ook echt wat te bieden te hebben. Dat heb ik ook wel anders gezien, zonder dat relaties daar nu op knapten.

Blijven investeren

We hebben er veel aan gedaan en blijven er veel aan doen. Ik vind niets zo gevaarlijk als vanzelfsprekendheid. Van tijd tot tijd verwonder ik me over het feit dat ze wat in me ziet en het met me uithoudt. Niet dat ik zo’n onmens ben. Maar ik zie toch altijd wel een paar forse verbeterpunten. En andersom geldt dat natuurlijk ook.

Marriage Course

We hebben samen ooit een ‘proefsessie’ meegemaakt in Londen, gegeven door de ‘uitvinders’, Nicky en Sila Lee. Het maakte diepe indruk. Gelukkig is de cursus naar Nederland gekomen. Veel principes eruit passen we toe, bijvoorbeeld de vijf talen van liefde van Gary Chapman. Ik kan ieder stel aanbevelen een Marriage Course te volgen. En niet te wachten tot de boel in de soep loopt…

Advertisements

About this entry