Omdat er voor hen geen plaats was…

maria

In de Trouw van 8 december staan ze: Maria Melkenyan en haar man. Uitgeprocedeerde asielzoekers uit Armenië. Minister Leers werd in verlegenheid gebracht door het bericht. Bij dergelijk koud weer zouden uitgeprocedeerde asielzoekers niet op straat worden gezet , ‘heengezonden’. Later bleek dat ze toch niet op straat waren gezet. En weer later bleek dat Trouw in de berichtgeving zorgvuldiger had kunnen zijn. Toch doken er meer berichten op de laatste dagen.

Armenië

Wat het wranger maakt is dat deze vluchtelingen uit Armenië komen. Armenië werd in 301 na Christus de eerste christelijke natie. Grigor Lusavorich (Gregorius de Verlichter) bekeerde de koning Triades IV. Hij verklaarde het christendom tot staatsgodsdienst. De Armeniërs hebben omwille van hun geloof veel te lijden gehad. Volken in hun omgeving beleden andere religies, wat regelmatig tot oorlogen leidde. In de Eerste Wereldoorlog werden anderhalf miljoen Armeniërs gedeporteerd door Ottomaanse soldaten. Het overgrote deel van hen vond tijdens die deportatie de dood.

Omdat het fietspad tussen Zeist en Soesterberg was opgebroken werd ik het bos in gestuurd om via een omweg toch in Soesterberg terecht te kunnen komen. De alternatieve route liep aan het eind langs het detentiecentrum voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Het was donker in het bos, in de cellen brandde licht. In het gaas van de afrastering hadden mensen die regelmatig waken bj het centrum bloemen gestoken. Natuurlijk weet ik van het bestaan. Regelmatig zie ik geblindeerde busjes rijden. Ook hoor ik van de wakes rond het centrum. Toch komt het aan als je er onverwachts langs komt.

Verontwaardigd?

Dat is me te gemakkelijk. Want ben ik niet verantwoordelijk voor wat hier gebeurt? Heb ik soms gestemd op een partij die hiermee heeft ingestemd? Verzet ik me voldoende tegen deze praktijken? Ik kan geen argumenten vinden waarachter ik me kan verschuilen. Ondertussen deel ik de vanzelfsprekendheid niet dat mensen die op economische gronden naar ons land komen hier ‘dus’ niet binnen mogen, ‘want waar blijven we dan?’ Ik snap ook niet dat je denkt quota te kunnen stellen. Ik begrijp ook al niet dat je normen kunt aanscherpen. “Nee, u komt er niet in. Vorig jaar zouden we uw situatie nog schrijnend hebben gevonden. Maar dit jaar is dat niet meer het geval. Pech.” Lukas beschrijft in zijn biografie van Jezus van Nazareth een volkstelling, op bevel van de Romeinse keizer Augustus. Jozef, timmerman te Nazareth, geeft gehoor aan de oproep om zich in zijn voorvaderlijke stad in te schrijven in het bevolkingsregister. Hij is er, met zijn ondertrouwde vrouw Maria, niet welkom. Er is geen plaats. Ze is zwanger en bevalt van haar eerste kind. Niet in haar eigen omgeving in Nazareth, maar in Bethlehem. Onder omstandigheden die verre van ideaal zijn. Dit is geen noodgeval, geen incident. Ik vermoed dat deze twee mensen verweten wordt dat ze niet patriottsch genoeg werden bevonden en daarom uitgestoten.

Kenmerkend voor onze samenleving

Willem Schinkel stelt dat in onze gedroomde samenleving uitsluiting aan de orde van de dag is. Het is een trend: we sluiten mensen uit, op grond van vrij willekeurige criteria. Het is al zo oud als Rome. Maar uitgerekend de geboorte van dit kind is het begin van een beweging die zich hier tegen wil verzetten. Lukt dat ook? Heel vaak bij lange na niet. De kerk zelf maakt zich schuldig aan uitsluiting. Gelukkig zijn er steeds weer mensen die zich herinneren dat het zo niet kan, die opstaan tegen deze praktijken. Kyrië Eleison.


Advertenties

About this entry