Weekend!

Buiten is het min zeven graden, binnen zit ik met een glas rode wijn, knoflookolijven, stokbrood en de debuurtroman van Daphne Huisden ‘Alles is altijd fictie’. De wijn en de olijven zijn prima, de roman moet zich na  65 bladzijden nog bewijzen. Mijn lief kookt (“Ga jij nou eens lekker zitten”) pasta met knoflookgarnalen en kerstomaatjes uit de oven. Ik voel me voldaan. Een goede vergadering vanmorgen met de voorbereidingsgroep van Kind op Maandag. Meer en meer komen de principes van Verwonderen & Ontdekken aan de orde. De oeroude teksten en de wereld waarin ze zijn ontstaan worden betrokken op de wereld van het kind. Samen ontdekken we de waarde van de verhalen uit de Tenach. Ze zijn veelzeggend voor vandaag als je ze ‘wakker luistert’, zoals een lid van de groep zei. Altijd lastig, en misschien wel lastiger voor volwassenen dan voor kinderen. Van een collega van mijn andere werk kreeg ik waardering doorgegeven voor mijn artikelen. Onze huistheoloog spreekt goedkeurend over wat ik (maandelijks) schrijf. En op een dag weet je het: je wordt schrijver…


About this entry