Bigoli

Als ik in Utrecht ben probeer ik altijd een reden te verzinnen om bij Bigoli binnen te stappen. Nu waren mijn lief en ik er. We hadden allerlei nuttige dingen gedaan en wilden gaan lunchen bij het Vlaamsch Broodhuis. Maar omdat dat toch een eindje lopen was en het water met bakken uit de lucht viel besloten we onze lunch uit te stellen en te combineren met een wat vroeger diner. Het is altijd aangenaam binnenkomen bij Bigoli. De winkel heeft een bijna nostalgische uitstraling. In de kasten staan de mooiste producten: pasta, risotto, balsamico, wijnen, noem maar op. In de vitrines liggen verse pasta’s, staan kommen met sauzen, liggen kazen, vleeswaren, worsten. En er is een vitrine met antipasti en kant-en-klare gerechten. Er was in de keuken een grote schaal met bolognesesaus klaargemaakt. Die werd in de winkel gezet om af te koelen. Heel slim! De geur verspreidde zich door de ruimte en maakte iedereen die binnen was hongerig. We kozen voor lasagne met vis, spinazie en garnalen, voor artisjokken, olijven en halfgedroogde tomaatjes. Daarbij een ciabatta en en stukje truffelpecorino. Ze verkochten ook bakchorizo. Wat dunne plakjes in een droge pan en de worst wordt een stuk pittiger. Er was een rode en een witte wijn van Sicilië in de aanbieding, dus daar namen we ook wat van mee. Het werd een genoegelijk maal…

Het gebeurt maar zelden dat ik de trattoria verlaat zonder wat worst mee te nemen. Vaak verse worstjes van Levoni, salsiccia mantovana, of een mooie droge worst, Salame Ventricina, omdat daar zoveel pit in zit. De verse worst haal ik uit z’n velletje en bak ik rul. Daar kan crème fraîche bij, of tomaat, en pasta.

Advertisements

About this entry