Keulen, Museum Ludwig

Vanaf de brug over de Rijn lijken de kopergroene daken golven die op de Dom afstormen. Peter Busmann en Godfrid Haberer hebben een prachtig museum vormgegeven. De inhoud ervan is gelijk aan de helft van de Dom (260000 kubieke meter), maar de uitstraling is veel minder kolossaal. Het gebouw dateert uit 1976. Het echtpaar Ludwig heeft, in delen, zijn enorme en kostbare collectie ter beschikking gesteld. Ook het Wallraf-Richartz-Museum herbergt een deel van hun collectie. Na 1976 zijn er nog wel verbouwingen en uitbreidingen geweest, maar ze hebben het oorspronkelijke karakter van het gebouw intact gelaten. De collectie is enorm: het is een brede staalkaart van hedendaagse kunst met uitgezocht voorbeelden ervan. Er hangt, staat of beweegt te veel om op te noemen en ik begin er ook niet aan. Kijk maar even op de site (Museum Ludwig) om een indruk te krijgen. Mijn lief en ik hebben er een paar uur gedwaald en moesten echt keuzes maken. Beiden zijn we het meest geïnteresseerd in schilderijen en we wilden een overzicht van hedendaagse schilders zien. Dat is goed gelukt! Af en toe kwamen we een installatie en enkele sculpturen tegen. Met veel zorg en deskundigheid waren de stukken bij elkaar geplaatst en vormden in de verschillende zalen interessante combinaties.

Geloken perspectief

Hedendaagse kunst maakt mij doorgaans niet vrolijk. Er zit veel verdriet en geweld in. De foto boven deze blog toont een werk dat er op het eerste gezicht wel aardig uit ziet. Maar wie beter kijkt en de tijd neemt ontwaart veel geweld. Vrijwel alle voorwerpen zijn doorstoken. Op de geplaatste afbeeldingen is brand en verwoesting te zien. De kunstenaar is er uitstekend in geslaagd dat aspect van het leven te verbeelden. Ogenschijnlijk, op het eerste gezicht, is er orde, is er variatie. Op het tweede gezicht is alles beschadigd of vernietigd.

Contrast

Keulen heeft enorm geleden onder de geallieerde bombardementen. Heinrich Böll beschrijft het leven te midden van de Trümmerhaufen indringend. Maar de Keulenaren hebben kostbare monumenten met liefde opgebouwd. De Middeleeuwse kerken en huizen die hersteld konden worden spreken een heel andere taal dan de hedendaagse kunst in het Ludwig. Er was toentertijd hoop, perspectief. Die is nu voorbij, verdwenen.

Gedateerd

Hoe mooi ik het Ludwig ook vind, ik merk dat het een gebouw uit de vorige eeuw is. Hedendaagse kunstenaars verbinden hun werk veel meer met de omgeving waarin het geplaatst wordt dan vroeger. En daar schiet het gebouw tekort. Het doet me hier en daar denken aan het nieuwe van Abbe, maar dat slaagt er veel beter in om de nieuwste stukken in zich op te nemen en te ‘tonen’. Het Ludwig is toch een stuk braver.

Terug

We kwamen maar aan een fractie toe. We zijn niet gaan draven om overal een glimp op te vangen. We gaan gewoon nog eens. Al was het maar voor het uitstekende en oergezellige restaurant van het museum… (Ludwig im Museum)

Advertenties

About this entry