De heide bloeit

Het is augustus, dus de heide bloeit. Mijn vader nam me als kind mee naar de Posbank bij Rheden, want daar bloeit de heide op golvende heuvels. De indruk is overweldigender dan op  bijvoorbeeld de Ginkelse hei bij Ede. Mijn lief en ik wilden een stevige wandeling. We waren niet de enigen. Bij het bezoekerscentrum was het druk. Er waren er die hun mountainbike van de fietsendrager haalden, anderen trokken de wandelschoenen aan, weer anderen klapten de wandelwagen uit. De meeste wandelingen zijn zo’n 4,5 kilometer. We hadden de Herikhuizen-route (9 kilometer) al eens gelopen, maar wilden nu de heide zien. Daarom kozen we de Kammen-route, over de glooiende heidevelden naar de Posbank (4,5 kilometer). De heide werd bezocht door duizenden en duizenden bijen. Een onophoudelijk deinend gezoem begeleidde ons. Er hing een zware lucht van heidenectar. Op de hei zelf was het rustig, maar bij de Posbank knetterden motoren en dromden mensen rond het uitzichtpunt. We pikten er de Panorama-route (4,5 kilometer) op. Maar in plaats van een uitzicht te hebben doken we het eiken-beukenbos in. Dit is de climaxvegetatie van hoge zandgrond: eiken, beuken, berken met in de struiklaag adelaarsvaren, wat bosbes en stermos. Grote stukken waren omgewoeld door wilde zwijnen. Tussen de manshoge varens een prima plek om overdag te rusten. Het wemelde er van de blauwe mestkevers. Bij de Lappendeken picknickten wat gezinnen. We kozen daar de Carolinehoeve-route (4,5 kilometer) en maakten een stop op het terras. Hier werd het bos bepaald door beuken. Bij de Carolinehoeve waren we op de helft. Terug bij de Lappendeken pikten we de tweede helft van de Panorama-route op. Nu ging het wel langs de bosrand met uitzicht op de heidevelden en ver daar overheen. Bij de Posbank vonden we de tweede helft van de Kammen-route die ons weer bij het bezoekerscentrum bracht. Opvallend: rond de parkeerplaatsen en uitspanningen was het echt druk, in de bossen en op de heide was het rustig en op sommige stukken doodstil. Helaas geen zwijnen gezien, wel wat wilde paarden.


About this entry