Arbeidsconflict

Conflicten op je werk, dat gaat je niet in je kouwe kleren zitten. Ik merk dat bij mijn cliënten. Natuurlijk is het vooral mijn taak om samen met hen de blik vooruit te richten. Maar als negatieve gevoelens vanwege een conflict je aan je jas blijven trekken, is het heel lastig om voldoende energie vrij te maken om aan de slag te gaan. Netwerken, je sterke punten ontdekken, schaven aan je profiel, je passie ontdekken, je kwaliteiten zo vertolken dat anderen er brood in zien… het valt allemaal niet mee als conflicten niet definitief tot het verleden behoren.

Hoe?

Ik ken geen snelrecepten. Neem er de tijd voor. Maar doe dat dan ook bewust. Kijk het conflict recht in de ogen en durf ook te voelen wat het met je doet. Wat als bijzonder kwetsend wordt ervaren is als je dood gezwegen wordt. Als aan je collega’s wel en aan jou geen aandacht wordt besteed. Als je klein gehouden wordt en jouw ideeën niet serieus genomen worden. Wat -op den duur- helpt is je competenties zo objectief mogelijk vaststellen. Als je dan in staat bent om je zelf weer te gaan waarderen heb je een flinke stap gezet.

Nodig

Bouwen aan je gevoel voor eigenwaarde is nodig omdat anderen het onbewust merken. Je verkoopt je zelf slecht als je niet goed in je vel steekt en negatieve gedachten over jezelf koestert. Dwang en geweld helpen hier niet. Het proces van zelfaanvaarding vraagt tijd en een rijpend inzicht. Ik zou zeggen, zoek het op alle plekken in je bestaan en zie de kleine dingen niet over het hoofd. Als je je bedreigd voelt op je werkplek tast dat je draagkracht aan. ‘Zo ken ik mezelf niet, ik ben van niks moe en kan me slecht concentreren’. Dat is niet je normale jou, het is van voorbijgaande aard. Je moet er wel rekening mee houden, maar er niet van uit gaan dat het zo blijft.

‘And I promise you you’ll see the sun again’ (Dido)


About this entry