Ravottende marmotten

We waren op weg naar de Petit Col de Ferret. Mijn oudste zoon liep voorop en zag ze het eerst. Hij maande ons stil te zijn, zodat we hen niet stoorden. En zo stonden we met ons vieren te kijken naar drie jonge marmotten, even alleen gelaten door hun moeder, die vlak bij hun onderkomen in het zonnetje aan het ravotten waren. Ze moeten ons gezien hebben, dat kan niet anders. Tussen hen en ons was een ondiep dalletje. Ze hadden denk ik wel door dat ze volkomen veilig waren. Het was prachtig om te zien hoe ze elkaar in de haren vlogen, zich poetsten, wat knabbelden aan plantjes in de buurt en lekker in het zonnetje zaten. Het is dat we de Col wilden bereiken, anders hadden we er wel een half uur kunnen blijven staan. Op de weg  terug waren ze verdwenen. In het Val Ferret hebben heel veel marmotten gehoord op onze wandelingen, hun schril gefluit. We hebben e zo nu en dan gezien, maar niet zo dichtbij als deze drie.

Advertisements

About this entry