Franse Barok: Henry Dumont

Van oorsprong een Wallon

Henry de Thier werd in 1610 in Luik geboren en verhuisde later naar Maastricht. Daar werd hij koorknaap in Onze-Lieve-Vrouwe-basiliek en ontving er gedurende 17 jaar zijn muzikale opleiding. Hij was eerst zanger, toen klerk en tenslotte organist. Hij komt eerst als organist van de Église de St. Paul in Parijs weer in beeld. Vanaf 1652 is hij clavecinist van de hertog van Anjou, broer van Lodewijk XIV.

Dumont (want zo wordt hij in Frankrijk genoemd) blijkt uitstekend in staat traditie en vernieuwing te combineren. Hij staat met zijn muziek in de rijke traditie van de Chapelle Royale. Hij brengt de basso continuo in Frankrijk tot bloei. Ook draagt hij bij tot de ontwikkeling van de recitatiefstijl in Frankrijk. Zijn oeuvre op dat terrein is indrukwekkend. In 1662 brengt hij het, door het winnen van een concours, tot Sous-Maitre van de Chapelle Royale.

Vakman

Het lukt hem, door het beste van de polyphone traditie te benutten en te combineren met recitatieve motetten met basso continuo, een voor Frankrijk volstrekt nieuwe stijl te ontwikkelen. Daardoor is hij als een voorloper te beschouwen. Uit zijn stukken blijkt dat hij met groot gemak componeert.

Hij overlijdt in 1684.

Zijn muziek

Als geen ander weet Dumont de inhoud van de tekst tot uitdrukking te brengen in de muziek. Het lied waarin de gedeporteerde Joden zich over hun lot in het vreemde Babylon beklagen (psalm 136) is van een bijzondere melancholie vervuld, in alle onderdelen op een heel verschillende manier. Daarin is Dumont sterk. Ook het Magnificat is daar een voorbeeld van: het is niet alleen een groot werk qua structuur en veelstemmigheid, ook de bezetting is omvangrijk.

Advertenties

About this entry