Van geitenwollensokkenvoer tot ecofood

Ik heb al een lange historie met biologische voeding. Toen ik nog in een legerjasje liep -uit de dump-, een vlasbaardje had en op klompen liep betrok ik brood van de biologische winkel “Pee Pastinakel” in Wageningen (misschien schreven we wel biologiese… Tegenwoordig heet het Buys & Ko (Buys & Ko)). Een winkel vol veilingkisten, alles verpakt in bruin papier, geen kassa maar een houten lade en een bloknootje en een potlood. Geen vlees natuurlijk, zelfs een ei was al verdacht, vegetarisch was maar zozo, veganistisch was je ware. Mijn zus en ik maakten onze eigen muesli van geplette haver en tarwe, geroosterde boekweit en ongezwavelde rozijnen. Het brood: de korst was bikkelhard en het kruim was zo stevig dat je voor je gebit vreesde. Met een beetje geluk trof je er stukjes van de molensteen in aan en natuurlijk was het zuurdesembrood. Een poos later kwam de groentetas van Odin in huis. Dat was ’s winters wel eens verrassend: topinamboer, rettich, peterseliewortel, patisson, schorseneren, sprout en dergelijk gesnor, het was voor de kinderen wel eens wennen. Om kort te gaan: biologisch was Spartaans. Dat is nu wel anders: bio is nu eco en eco is hip. De Groene Winkel in ons dorp is modern en alhoewel het publiek nog wel een behoorlijk altogehalte heeft komen er toch veel mensen vooral voor de smaak. En gelijk hebben ze. Want de smaak van biologisch geteelde groente en fruit is ontegenzeggelijk beter. We proberen thuis ook seizoensgebonden te eten. Want zeg nu zelf, wat is er aan een aardbei in december? Natuurlijk kan je lekkere dingen krijgen buiten het seizoen, maar dan worden ze van ver ingevlogen of in kassen gekweekt. Ik heb moeite met spullen die veel food miles hebben of die in kassen worden gekweekt als daar stevig gestookt moet worden. Nu ben ik ook niet het type dat bij elk boontje, erwtje, besje of visje gaat kijken of het wel op de meest verantwoorde manier is gekweekt, gevangen of vervoerd. Maar wel ben ik liever inconsequent goed bezig dan consequent slecht. En dat stukje van de smaak heeft niets te maken met bepaalde smaak- of geurstoffen of iets dat je met je reuk of smaak kunt vaststellen. Dat stukje smaak zit tussen mijn oren.


About this entry