WK 2010

Ook gelezen? ‘De Duitse selectie heeft dinsdag middels een brief excuses aangeboden voor het feit dat ze maandag duizenden voetbalfans tevergeefs op het vliegveld heeft laten wachten. “We begrijpen dat de fans als afsluiting van het toernooi de spelers nog eenmaal hadden willen zien, maar wij vinden niet dat een derde plaats gevierd moet worden. Wij wilden meer. Meer voor onszelf en meer voor Duitsland”, aldus de verklaring van de selectie.’ Duitsland werd derde op het WK, Nederland tweede. En hoe hebben wij het gevierd? Uitbundig!
‘ De vaartocht met het Nederlands elftal door Amsterdam zit erop. De boot kwam rond half vijf aan bij het Rijksmuseum, waar de spelers een warm weerzien hun familie stond te wachten. Daarna gaan de spelers naar het Museumplein waar ze worden gehuldigd. Langs de route stonden honderdduizenden belangstellenden met fakkels, vlaggen en slingers die een glimp van de spelers wilden opvangen. Tientallen fans doken zelfs in de grachten in een poging om dichterbij de voetballers te komen. Naarmate de spelers langer op de boot zaten, begonnen ze er ogenschijnlijk meer van te genieten.’ Enfin, je hebt het zelf gezien of meegemaakt. Ik durf te stellen dat wij Nederlanders iets kunne wat de Duitsers in de verste verte niet beheersen: tegen je verlies kunnen. Ze zijn niet in staat de dodelijk ernst van zich af te werpen en zoiets als een derde plaats te relativeren. De Nederlandse spelers hebben zich de huldiging heerlijk laten aanleunen en kregen er gaandeweg plezier in. Ze waren bijzonder te spreken over de manier waarop het publiek met hen omging. Het Duitse elftal heeft zich de bejegening door het Duitse publiek ontzegd. Waar waren ze bang voor? Langzamerhand komt er een kentering: ze zijn achteraf niet ontevreden met de plek die ze bereikt hebben. Gelukkig maar, want hun aanvankelijke reactie bezorgde me een, hoe zal ik het zeggen, een unheimisch gevoel…

Voorts vind ik dat de Fifa een wereldkampioenschap voetbal nooit tot olympische hoogte kan verheffen als ze geen ernst maakt met een tweede en derde plaats. Wat is er mis met een zilveren en bronzen (wissel)bokaal? Waarom de tweede en derde elftallen niet ook gefêteerd? Het Nederlandse volk is in staat gebleken hun team op de juiste wijze te waarderen. Een bronzen bokaal had de Duitsers vast geholpen. Gelukkig zijn de zogenaamde experts te druk geweest met het afmaken van elkaar, dus van hun ‘meningen’ hadden we weinig last. Wie neemt die zeveraars trouwens wel serieus? U toch niet, hoop ik?


About this entry