Echt weer voor rosé

‘Alleen als ie ijs- en ijskoud is’.

Mijn lief houdt van rode wijn. En als ik zeg ‘rood’, dan ook echt ‘rood’. Met de smaak van leer, drop, vanille, rood fruit en een snufje hout. Als ik rood drink wil ik dat het fruit uit mijn glas stuift. Zij niet, zij wil wijn op leeftijd, die gerust heeft en gerijpt is. Met de kleur van dakpannen, ‘teuillé’. Het lukt ons dan ook zelden om een rode wijn te vinden waar we beiden van houden. En wit dan? Daar gaat ze niet voor. Hoewel ze met warm weer die heel frisse ‘krokante’ wijnen wel lekker vindt, zoals die Grüner Veltliner uit de Groene Winkel. “Alleen als ie ijskoud is!” En Fendant, maar die drinken we dan weer bij de kaasfondue en dat is toch meestal ’s winters.

Rosé

Het is nu zo warm dat het echt tijd is voor rosé. De Hema heeft een aantal omfiets- en sterwijnen, waar Klei en Haarsma hun stempeltje van goedkeuring op gedrukt hebben. Ik heb er vier meegebracht want bij vier krijg je tien procent korting. Ik leg ze koel en we gaan ze eens lekker proeven en met elkaar vergelijken. En van de lekkerste…

And the winner is…

Perles de Rosé 2009, Domaine de Bachellery, Coteaux du Libon, Languedoc. Gemaakt van Cinsault, Grenache en Syrah. Het lijkt een gris de gris, zo bleek is de wijn. Een mooi zuurtje en lekker fris. Goede tweede: Domaine Siant Martin 2009, Côtes du Rhone. Gemaakt  van dezelfde druiven. Een stukje steviger met een mooi bittertje.  Overigens, erg lekker zijn ook roséwijnen (vino rosado) uit de streek Jerez, Spanje. Je proeft het karakteristieke sherrytrekje.


About this entry