Mijn Panama

De winter voorbij, de vilten hoed in de doos. Maar ik vind het nog te fris om blootshoofds over straat te gaan. Bovendien: een hoed heeft wel wat! Jos van Dijk in de Bakkerstraat te Utrecht heeft een enorme collectie. Daar zit vast wel wat bij…

Mijn Panama, juister: mijn Crestone Panama van het merk Stetson komt uit Ecuador, uit het plaatsje Montecristi. In dat dorpje wonen en werken een aantal wevers, die van palmblad de mooiste hoeden maken. De Panama’s uit Montecristi zijn wereldwijd een begrip. Waar en wanneer er over die hoeden gesproken wordt, wordt het merk Stetson genoemd. Het merk bestaat sinds 1865.

Wat maakt een Panama nou tot zo’n heerlijke hoed? In de eerste plaats het draagcomfort. Het is een heerlijk lichte en luchtige hoed. Gemaakt van het blad van de toquilla, een palm die in die regio groeit. Elke hoed wordt met de hand geweven. Hoe fijner en regelmatiger het weefsel, hoe beter de kwaliteit. In Montcristi is het maken van Panama’s een traditie. Alles in de plaats is er op afgestemd. Er zijn beroemde hoedenwevers die hun producten voor heel veel geld verkopen, soms wel voor $ 10000,00. Er zijn ook bedrijfjes die voor acceptabele prijzen goede hoeden maken. Waarom zijn de hoeden aan de prijs? Wel ,in eerste plaats doet een wever twee dagen over een hoed. Het hele proces van palmblad tot hoed duurt trouwens maanden. Daarnaast: een goede wever is zijn geld waard. Er zij niet veel wevers en er zijn nog minder goede wevers. Waren er twee generaties geleden nog 2000, vandaag de dag zijn er nog zo’n twintig topwevers. Nog even en het vak is uitgestorven en de kennis voorgoed verloren. Nu zou, om aan de vraag te voldoen, ‘iedere man, vrouw, kind, kip of hond’ in de hoedenindustrie moeten werken. In de dorpen rondom wordt dus ook het nodige geproduceerd…

Francisco Delgado (hij leefde in de 18e eeuw) wordt genoemd als de schepper van de hoed. Delgado staat vandaag de dag voor de fijnste kwaliteit weefsel. Hoe fijner het palmblad gespleten en hoe regelmatiger geweven, hoe soepeler en comfortabeler de hoed. Nadat het palmblad geweven is, wordt de hoed in de juiste vorm ‘geslagen’, een vak apart. De meest voorkomende kleur is crèmewit, de natuurlijke kleur van het palmblad nadat de hoed gedroogd is. De uiteindelijke vorm krijgt de hoed als hij op het blok met stoom en strijkijzers wordt vormgegeven. Dit proces vindt niet noodzakelijkerwijs plaats in Ecuador. Ieder merk geeft hier de hoed een eigen karakter mee. De rand van de hoed wordt afgewerkt (getrimd) en ‘teruggeweven’, zodat een stevige rand ontstaat.

De Panama is bekend geworden -en aan zijn verkeerde naam gekomen- door president Theodore Roosevelt. Hij was de drijvende kracht achter het Panamakanaal en droeg bij de officiële opening zo’n hoed.

Voelt wel goed, zo’n Panama…

Advertenties

About this entry