Fauré en Duruflé: twee requiems

Iedereen loopt weg met het requiem van Fauré en terecht. Wat is dat mooi en aangrijpend. Vooral het In Paradisum is ontroerend. Fauré verloor zijn vader in 1885, voordat hij het requiem schreef. Zijn moeder overleed twee maanden voor de première. Het heeft op het stuk geen invloed gehad schrijft hij:
Geachte heer en vriend,
Mijn requiem is zomaar gecomponeerd… voor de grap, als ik dat zo mag uitdrukken! Het werd voor het eerst uitgevoerd in La Madeleine voor de begrafenis van een of andere parochiaan rond 1890. Meer kan ik u niet vertellen!
hoogachtend,
Gabriel Fauré

Duruflé

Duruflé componeerde langzaam en moeizaam. Voor dit requiem gebruikte hij greoriaans gezang uit een dodenmis. Het stuk van Fauré was zijn voorbeeld. Fauré laat het Dies Irae weg. Duruflé niet, maar hij deelt wel het optimisme van Fauré ten opzichte van de dood. Toch is het geen kopie, integendeel! Ieder die het requiem van Fauré mooi vindt, is moreel verplicht naar dat van Duruflé te luisteren!

Advertenties

About this entry