Harrods

Mijn Rewards Card

Of ik al gebruik maakte van de Rewards Card? Nee, wat is dat voor een kaart? ‘Well, let me explain…’ En dan blijkt het dus een soort airmilespas te zijn, maar dan exclusief voor Harrods. Wel een hele chique! Het kost me niks en ik hoef ‘m alleen maar even af te geven bij elke transactie in Harrods. Ik verdien zelfs punten als ik online koop. Een statussymbool is het. Trek ik mijn portemonnee, pak ik mijn pasje, mompel ik quasi nonchalant: ‘O nee, dat is van Harrods.. ah, daar is ie…’ ‘Zo, ben jij vaste klant van Harrods?’ ‘Ach ja, als ik in Londen ben doe ik altijd even Harrods. Vooral de Food Halls, snap je?’ ‘Toe maar!’
Snob. Heb het woord lang niet gehoord of gebruikt, maar zo voelt het wel. Ik zie ze daar ook lopen. Gesoigneerde heren met een hoop tassen en een uiterst ontevreden smoelwerk. Vrouwen op schoenen waarmee ze zich alleen in zeer geciviliseerde omgevingen kunnen voortbewegen en zelfs daar nog met moeite. Gelukkig is de volgende toonbank met duurs dichtbij, kunnen ze zich daar weer op storten. Jaja. Ondertussen loop ik er ook en koop ik er ook.
Wat is dat toch? De exuberante rijkdom, de overweldigende luxe, de overvloed aan schaarse en felbegeerde producten, het beste der aarde uit alle uithoeken hier vergaard, opgehoopt? Mijn achilleshiel is voedsel. Ik vergaap en vergrijp me aan delicatessen. Mij maak je gelukkig met een zeldzaam kaasje uit een Engels dorpje, een prachtig worstje uit de Auvergne, specerijen uit India, noem maar op. Een ander ziet polsklokken van beroemde Zwitserse huizen, staaltjes van design. Er is speelgoed, porselein, schoeisel, kleding. Er zijn sieraden en accessoires, je bent er vast zelf wel eens (of meermalen) geweest.
Haat en liefde
Dit duurste warenhuis ter wereld heeft een grote aantrekkingskracht op me. Nieuwsgierig kijk ik naar alles wat er te koop is. Tegelijkertijd voel ik me wat schuldig, want zoveel luxe… onnodig.
Toch, bij mijn volgende bezoek aan Londen zal ik er weer heengaan. En wat meenemen, uit de Food Halls, zeker weten. En ik ga er ook weer eten. De pizza met aubergine was de afgelopen keer onovertroffen…


About this entry