Manufactum

Wim Boevink is er mee begonnen. Op pagina twee van Trouw schreef hij over de duimdikke catalogus van het wonderlijke warenhuis en postorderbedrijf. Het betrof de Warenkatalog van Manufactum. Je begrijpt dat ik vrijwel onmiddelijk hun site heb bezocht (www.manufactum.de) en er ook een heb aangevraagd. Nooit gekregen trouwens. Wel ontving ik hun elektronische nieuwsbrieven. Omdat ik toch in Keulen was heb ik daar hun filiaal bezocht. Tot mijn verrassing was daar ook een brot&butter, zeg maar eetcafe, waar het goede der aarde wordt klaargemaakt en geserveerd. Mijn lunch bestond uit verschillende sneden zuurdesembrood met drie soorten rauwe ham. Daarbij een voortreffelijke groene thee. Daarna heb ik uitgebreid rondgeneusd in de rest van de winkel. Er staat nog niet de helft van wat ze on line en in de Katalog aanbieden, maar de variatie en de kwaliteit van het gebodene zijn voortreffelijk. Een half uurtje Manufactum en de hele wereld is weer op orde. Ik kreeg het gevoel dat het met ons mensen en met onze planeet allemaal nog wel losloopt. Als wij de nonnen en monniken onze confitures laten vervaardigen, onze wijnen laten produceren, onze bieren laten brouwen, onze zalfjes en smeerseltjes laten maken, zodat wij kunnen genieten van Die Gute Dingen (es gibt sie noch) en iedereen bereid is de dingen op waarde te schatten en er die prijs voor te betalen, dan loopt het wel los. Ik ga weer bellen met een bakelieten telefoon, ik niet mijn papieren met een onverwoestbare roestvrijstalen nietmachine, ik maak mijn foto’s met een Leica, ik bak mijn eitje in een gesmede koekenpan…
En toch valt er wat te zeggen voor de goede dingen die Manufactum verkoopt. Ze zijn wellicht niet allemaal duurzaam geproduceerd (hoewel ze daar wel op gaan letten), maar ze gaan levenslang mee omdat ze onverwoestbaar en tijdloos zijn. Kom er maar eens om. De meeste dingen vind ik mooi. Ze zijn in zekere zin minimalistisch. Het design is onderworpen aan de functionaliteit. Dat wordt dan op zich weer een kenmerk voor design… Natuurlijk doet dit warenhuis het heel goed in Duitsland. Manufactum groeit en ik hoop dat ze snel grensoverschrijdend worden. Laat de Duitsers maar komen, zeker deze. Ze verkopen trouwens ook fietsen…

Augustus 2010

Laatst was ik er weer. En opnieuw vind ik het adembenemend. Wat een spullen! Ondertussen krijg ik per post de Monatsbrief. Het is allemaal zo verleidelijk en zo goed aan je zelf te verkopen. Dit spul deugt, is duurzaam, is de investering waard… Voor sommige dingen moet ik echt sparen, vind ik. Andere zaken komen niet in aanmerking. Ik heb nu ook hun Apotheke bezocht. Daar moet ik nog eens flink neuzen: Zwarte tandpasta, vervaardigd van verkoolde aubergines. Ik bedoel maar.


About this entry